اسرار الشهود فى معرفه الحق المعبود ( فارسى ) — الصفحة ٨٩

وصف الحال آنچه در روش اهل طريقت بر اين فقير روى نموده جهت تنبيه طالبان و عاشقان ذكر كرده مىشود

عاقبت اندر ميان كش مكش * جذبه عشقش مرا بربود خوش

گشت جانم واقف اسرار حق * در دلم تابنده شد انوار حق

سوى بالا جان من پرواز كرد * خويشتن را با ملك انباز كرد

ظلمت عالم مبدل شد به نور * گشت ظاهر معنى اللّه نور

يك جهان ديدم به معنى صد جهان * صد هزاران آفتاب و آسمان

هر يكى تابنده‌تر از ديگرى * هر يك از ديگر به معنى برترى

حق تجلى كرد بر من بى جهت * در فناى صرف گشتم بىصفت

زان فنا چون آمدم ديگر به هوش * داد جام ديگر و گفتا بنوش

چونكه كردم نوش جام لايزال * يافتم ره در نهايات وصال

باز ديدم از كمال عشق و ذوق * جمله ذرات جهان از تحت و فوق

از كمال بيخودى منصوروار * هر يكى گويان انا الحق آشكار

كرد پرواز از قفس شهباز جان * بال برهم زد گذشت از آسمان

بيگمان بشنو كه من در هر فلك * سالها بودم مصاحب با ملك

ما حريفان و خدا ساقى شده * مست و بى خود از مى باقى شده

جمله ذرات جهان را زين شراب * ديدم از عين اليقين مست و خراب

هر يكى را مستى نوع دگر * اين يك از مستى و آن يك بى خبر

جام ما در ياد حق ساقى شده * هر دو عالم جرعهء باقى شده

هر زمان از تاب انوار لقا * مىشدم مستغرق جام فنا

جان از آن مستى چو مىآمد به صحو * مىشد از جام تجلى باز محو

باز از آنجا جان ما طيران نمود * در گذشت از عرش و فرش و هرچه بود

آشيان مرغ جان شد لامكان * لامكان چه آنچه نايد در بيان

صد هزاران دور بىدور و زمان * در مقام لامكان بودم مكان

ذات حق بىكيف با جمله صفات * هر زمان كردى تجلى بىجهات

جملهء ذرات مىگشتى فنا * باز پيدا مىشدى اندر بقا

آنچه بر جان و دلم شد منكشف * فهم و ايمان كو كه گردد معترف

باز ديدم جمله عالم شد سراب * از تعطش بودم اندر اضطراب

در كشيدم جمله را در يك نفس * من نديدم خويشتن را زان سپس