اسرار الشهود فى معرفه الحق المعبود ( فارسى ) — الصفحة ٨٨

وصف الحال آنچه در روش اهل طريقت بر اين فقير روى نموده جهت تنبيه طالبان و عاشقان ذكر كرده مىشود

زهر اگر آيد ز دست كاملان * نوش دار و خوانش و ترياك دان

عجز و مسكينى شعار خويش دان * خويش را خواجه مگو درويش دان

توتيا كن خاك پاى اهل دل * نيستى بگزين و هستى را بهل

بر هواى نفس راه حق مرو * پند نيكو خواه را نيكو شنو

هرچه نپسندى تو آن بر خويشتن * بر كسى مپسند و بشنو اين سخن

در طريق عشق او يكروى باش * رو به دريا همچو آب جوى باش

از همه لذات نفسانى گذر * تا بيابى از وصال حق خبر

از خدا غير از خدا چيزى مجوى * بحر چون دارى چرا جويى تو جوى

اين وصيت كردنش ذكر خفى * با شرايط كرد تلقين آن صفى

گفت اين ذكر خفى را ورد ساز * در طريقت باش دايم با نياز

شب چو برخيزى تهجد مىگزار * بعد از آن ذكر خفى كن بيشمار

گر تو دارى طالبا دل در طلب * يك زمان مگذار ذكر چار ضرب

دل چو صيقل يافت از ذكر خدا * گشت چون آيينه روشن با صفا

هر چه باشد اندرو بنمايدت * دان كه رحمانش چو گويى شايدت

سالها بودم ملازم بر درش * گشته محكوم غلام كمترش

مىكشيدم هيزم مطبخ به دوش * گشته بودم بندهء حلقه به گوش

گاه خادم بودم اندر مطبخش * گه به پيش اشتران باركش

گه مكارى بودم و گه گله‌بان * گاه فراش در آن آستان

روز تا شب پا برهنه گرسنه * مىدويدم بهر خدمت يكتنه

شب نه فرشم بود و نه بالين سر * نه مراد نفس و نه خواب و نه خور

اكثر شبها ز روى شوق يار * گاه خندان گاه گريان زار زار

در مقام عشق و در كوى طلب * در رياضت بود جانم روز و شب

در نماز و گريه و ذكر و نياز * برده‌ام شبها بسى با سوز و ساز

اربعين‌ها بوده‌ام خلوت‌نشين * بر اميد قرب رب العالمين

اندرين سير و رياضات و سلوك * سالها بگذشت عمر ما به بوك

گه به لطفش بودمى اميدوار * گه ز خوف قهر لرزان چون چنار

چون ز آلايش مزكى گشت نفس * كوكب سعد آمد و بگذشت نحس