اسرار الشهود فى معرفه الحق المعبود ( فارسى ) — الصفحة ٨٦

وصف الحال آنچه در روش اهل طريقت بر اين فقير روى نموده جهت تنبيه طالبان و عاشقان ذكر كرده مىشود

86

عقل و صبر و طاقتم يكباره شد * عشق بنشست و خرد آواره شد

رفت از دستم زمام اختيار * ز اشتياقش گشت جانم بيقرار

سال تاريخش بود بىكيف و كم * هشتصد و چل بود و نه ، نى بيش و كم

غره ماه رجب يوم الاحد * يافتم از فيض رحمانى مدد

صبحدم پنهان ز خويش و اقربا * بهر طوف كعبهء صدق و صفا

آمدم بيرون ز شهر لاهجان * يكتنه تنها پياده بهر آن

تا مبادا دوستان بيخرد * مانعم آيند و كارم بد شود

يك دو روزى مىشدم تنها به راه * بعد از آن ديدم دو شخص نيكخواه

هر دو آن يار موافق مهربان * هر دو از اسرار معنى محرمان

هر دو طالب گشته مطلوب مرا * در طلبكارى دو يار با صفا

هر دو گشتند اندر آن را هم رفيق * هر سه باهم همزبان يار شفيق

خوش همى رفتيم مست جام شوق * جمله باهم از كمال عشق و ذوق

هر يكى از مژدهء وصل حبيب * آستين افشان و فارغ از رقيب

دايما با شادى و عيش و طرب * گشته آزاد از غم و رنج و تعب

از كمال شوق و عشق آن لقا * پا ز سر نشناختيم و سر ز پا

چونكه شد نزديك ايام وصال * آرزويش كرد صبرم پايمال

بعد روزى چند با شوق تمام * آمديم آخر به درگاه امام

آستان كعبهء عز و شرف * گشته ما را سجده گاه از هر طرف

معتكف بر آستان عز و ناز * خوش همى بوديم با سوز و نياز

روز ديگر آن امام اوليا * آمد و بنشست در دار الصفا

روز ميعاد و لقا بود آن زمان * خادمى آمد كه هان اى بيدلان

وقت ديدارست و هنگام وصال * مژده مژده تشنگان كامد زلال

آفتاب نور بخش انس و جان * نور مىبخشد به جان عاشقان

شكر ايزد را كه آخر روى دوست * ديد جانى كز فراقش چاره جوست

خادم اندر پيش و ما از پس روان * تا شديم آنجا كه بود آن شاه جان

چونكه ديدم روى آن قطب زمان * بى خبر گشتم ز جان و از جهان

اوفتادم در زمين چون خاك راه * از تجلى جمال روى شاه