اسرار الشهود فى معرفه الحق المعبود ( فارسى ) — الصفحة ٨٠

در بيان مراتب صحو و محو و فرق و جمع و صحو بعد المحو و فرق بعد الجمع و اشارت به مشاهدهء كاملان و توحيد حقيقى و تنبيه بر آنكه يك حقيقت كه به صورت كثرت تجلى نموده و عين همه گشته

در بيان مراتب صحو و محو و فرق و جمع و صحو بعد المحو و فرق بعد الجمع و اشارت به مشاهدهء كاملان و توحيد حقيقى و تنبيه بر آنكه يك حقيقت كه به صورت كثرت تجلى نموده و عين همه گشته

محو و صحو و فرق و جمع و جمع جمع * چونكه دانستى شدى تو شمع جمع

محو چه بود خويشتن كردن فنا * صحو چه بود يافتن از حق بقا

از من و مايى به كلى شو فنا * گر همى خواهى كه يا بى آن بقا

فرق چه بود عين غير انگاشتن * جمع غيرش را عدم پنداشتن

از همه وجهى جهان را غير يار * هر كه مىبيند معطل مىشمار

صاحب تعطيل اهل فرق‌دان * كو نديد از حق درين عالم نشان

هر كه گويد نيست كلى هيچ غير * در يقين اوست مسجد عين دير

صاحب جمع است و پيشش نيست فرق * جان او در بحر وحدت گشته غرق

جمع جمع است اينكه خود گويد عيان * در مراياى همه فاش و نهان

عين خواند هرچه آيد در نظر * باز غيرش خواند از وجه دگر

صاحب اين مرتبه كامل بود * زانكه اين آن هر دو را شامل بود

صحو بعد المحو و فرق بعد جمع * جمع جمع است بشنو ار دارى تو سمع

جمع جمع آمد مقام عارفان * نيست زين اعلى كمال كاملان

مشهد اهل كمال اين مشهدست * قيد هست و نيست چون بينى سدست

چشم بينا هركه دارد در جهان * از پس هر ذره حق بيند عيان

هر كه او در صورت هر خير و شر * دوست بيند او بود صاحبنظر

زانكه هرچه در جهان دارد ظهور * هست او را بهره از ظلمات و نور

هر چه دارد در جهان نقش وجود * دو جهت در وى توان پيدا نمود

آن يكى صورت دگر معنى بود * هر چه گويى غير از اين دعوى بود

از ره صورت نمايد غير دوست * چون نظر كردى به معنى جمله اوست

زان يكى ما عندكم ينقد شنو * جز پى ما عنده باقى مرو 195

كوزه چون بشكست مىگويى سفال * چون سفالش خاك شد بنگر تو حال