اسرار الشهود فى معرفه الحق المعبود ( فارسى ) — الصفحة ٧٣

حكايت سلطان محمود و اياز

از غمم هر دم شوى دل شادتر * در جفاوجور ما استادتر

چونكه هر ساعت ترا بنده‌ترم * بر سر كوى تو افكنده‌ترم

تو ز جان زار اين برگشته سر * هر زمان بهر چه‌اى آزاده‌تر

آنچه بود اندر ميان ما و تو * بيشتر از عشق اكنون گو كه كو

آن همه گستاخى و آن گفت‌وگو * آشناييها ميان ما و تو

هست اكنون آن همه شكر و صواب * در ميان ما حجاب اندر حجاب

سر اين حالت نمىدانم ز چيست * خلق را بايد به حال من گريست

زانكه چندانى كه اين ره مىروم * هر زمان بينم كه واپستر شوم

گفت با محمود اياز اى پادشا * آن زمان تو شاه بودى من گدا

من مذلت داشتم از بندگى * تو ز اوج سلطنت تا بندگى

چون درآمد پاى عشق اندر ميان * گشت حال ما همه برعكس آن

بنده اين ساعت شه فرخنده شد * شاه اين دم بندهء افكنده شد

ناز سلطانى بدل شد با نياز * و اين نياز بندگى شد عين ناز

چون اسير عشق گشتى اى امير * عجز پيش آور ز ميرى گوشه‌گير

عشق و شاهى كى بهم آيند راست * عشق شاه و سلطنت پيشش گداست

عاشقى آمد اسيرى سربسر * هست معشوقى اميرى اى پسر

چون بود گستاخ پيش پادشا * بنده گو باشد اسير و بينوا

با اسيرى چون اميرى مىكنى * در ميان صد پرده هر ساعت تنى

آنچه ما را بود اى شه آن زمان * آن نصيبت كرد عشق دلستان

فر معشوقى ترا بيگانه كرد * شادمانى شد بدل با سوز و درد

عشق حال بنده اكنون با تو داد * وصف شاهى در نهاد من نهاد

آفتاب عشق چون تابنده شد * بنده خواجه گشت و خواجه بنده شد

عشق و سلطانى ز هم دور است و دور * عاشقى خواهى ز شاهى شو نفور

چونكه كردى در جهان دعوى عشق * كو گواهى صدق بر معنى عشق

عجز و زارى چون نشان عاشقست * هر كرا هست اين نشان او صادقست

وصف معشوقست استغنا و ناز * وصف عاشق افتقار است و نياز

ترك هستى گو درآور راه عشق * گر همى خواهى شوى آگاه عشق