اسرار الشهود فى معرفه الحق المعبود ( فارسى ) — الصفحة ٧٢

حكايت سلطان محمود و اياز

چونكه دارد عشق هر جايى ظهور * ميل دل هر سو اگر باشد چه دور

جان بهر سويى كه مايل مىشود * او به بوى دوست آن سو مىرود

هيچ طالب را جز او مطلوب نيست * در دو عالم غير او محبوب نيست

غرق درياى محبت گر شوى * از كمال عشق رمزى بشنوى

هر چه دارد در جهان بود و نمود * از طفيل عشق آمد در وجود

شد علامات محبت در جهان * ترك كبر و هستى سود و زيان

صورت معشوق و عاشق را يقين * آينه حسن و جمال عشق بين

عشق آمد رابطه اندر جهان * آينه معشوق و عاشق عشق دان

حسن او بىعشق ما نبود تمام * كى نمايد بىگدا جود كرام

ناز معشوقى همى گردد عيان * از نياز عاشقان جانفشان

گر نياز عاشق ديوانه نيست * ناز معشوقى نمىداند كه چيست

سنگ خارا از محبت نرم شد * همچو يخ افسرد و از وى گرم شد

اين محبت شاه را سازد گدا * مىكند او هر گدا را پادشا

هر كسى كو از محبت نور يافت * از غم و شادى به كلى روى تافت

اندرين ره سالها هركو شتافت * بىمحبت وصل جانان را نيافت

از محبت ذره خورشيد آمده است * وز محبت قطره‌اى دريا شده است

از محبت مرده زنده مىشود * وز محبت شاه بنده مىشود

گفت روزى شاه محمود و اياز * خوش بهم بودند با ناز و نياز

با اياز خاص شاه پر نياز * گفت اى جان و دلم را برگ و ساز

سالها شد تا ز عشقت زنده‌ام * گرچه شاهم پيش تو چون بنده‌ام

مشكلم افتاد حل كن مشكلم * چيست بر گو چارهء جان و دلم

من به عشقت هر زمان كاملترم * درد و سوزت را به جان قابلترم

ليك هرچندى كه هستم زارتر * در طريق عشق تو در كار تر

تو ز من بيگانه‌تر گردى چرا * سر اين معنى مكن پنهان ز ما