اسرار الشهود فى معرفه الحق المعبود ( فارسى ) — الصفحة ٦٧

در بيان حقيقت عشق و آثار و احكام آن

67

در بيان حديث نبوى كه : لو لم تذنبوا لخشيت عليكم اشد من الذنب الا و هو العجب العجب العجب ، بيزارم از آن طاعتى كه مرا به عجب آرد . خوشا معصيتى كه مرا به عذر آرد . « انين المذنبين احب الى اللّه من زجل المسبحين » چه هرچه موجب نيستى و عجز است به حقيقت طاعت مقبول است .

در بيان حديث نبوى كه : لو لم تذنبوا لخشيت عليكم اشد من الذنب الا و هو العجب العجب العجب ، بيزارم از آن طاعتى كه مرا به عجب آرد . خوشا معصيتى كه مرا به عذر آرد . « انين المذنبين احب الى اللّه من زجل المسبحين » چه هرچه موجب نيستى و عجز است به حقيقت طاعت مقبول است .

طاعتى كو عجب آرد يا غرور * معصيت كو چون كند ز يار دور

گفت پيغمبر كه لو لم تذنبوا * بر شما بودى مرا خوف دو تو 191

زانكه باشد در گنه عجز و نياز * حق همى بخشد چو كردى توبه باز

ليك در طاعت ترا گر عجب هست * هر كه معجب گشت از دوزخ نرست

طاعتى كو عجب و نخوت بار داد * بدتر از هر معصيت گفت اوستاد

گفت بيزارم از آن طاعت كه او * موجب عجب آمد و كبر دو تو

اى خوشا آن معصيت كو عاقبت * آورد ما را به عجز و مسكنت

هر كه داد او جاى نخوت را به سر * طاعتش چون معصيت آمد مضر

هر گناهى كو ندامت آورد * طاعتش خوان چون سلامت آورد

چون بناى كار بر فقر و فناست * كفر اين ره هستى و كبر و رياست

گفت پيغمبر انين المذنبين * پيش حق به از حنين الذاكرين

ناله‌هاى زار عاشق پيش حق * بر فغان ذاكران دارد سبق

هر چه رو بر عجز دارد طاعتست * اندرين ره عجب و نخوت آفتست

افتقار و عجز و درويشى خوشست * نيكخواهى خير انديشى خوشست

نيست خالى هيچ شئى از حكمتى * گر شوى عارف بيابى لذتى

آيينهء هستى چه باشد نيستى * نيستى بگزين گر ابله نيستى

در بيان حقيقت عشق و آثار و احكام آن

در بيان حقيقت عشق و آثار و احكام آن

عشق چه بود قطره دريا ساختن * از دو عالم با خدا پرداختن

عشق آن باشد كه باطل حق شود * قيد را بگذارد و مطلق شود