اسرار الشهود فى معرفه الحق المعبود ( فارسى ) — الصفحة ٦١

حكايت شيخ زنجانى

صدق پيش آور كه تا بينى عيان * آنچه دادند اوليا از وى نشان

امتحان شيخ دين گر مىكنى * دست حيرت بسكه بر سر مىزنى

در حقيقت امتحان اهل حق * امتحان حق بود بىهيچ دق

گر ندارى صدق و اخلاص و يقين * در ره مردان مرو جايى نشين

گر به پيشت فعل ايشان بد نمود * آن ز جهل تست اى مرد عنود

شيخ زنجانى ولى خاص حق * بو الفرج كو برد از عالم سبق

پيشواى جمله در كشف و صفا * در تجلى و فنا و در بقا

گفت هركو گفتهء اين قوم را * نشنود در گوش وحى جانفزا

نور ايمان محو گردد از دلش * خود نباشد غير ظلمت حاصلش

زانكه تصديق كلام اوليا * واجب آمد پيش ارباب صفا

هر چه گويد پير دانا كن قبول * حجت و برهان مجو اى بوالفضول

اعتراض شيخ زهر قاتل است * معترض از هر كمالى عاطل است

آنچه باشد بر خلاف طبع تو * قصهء موسى به ياد آورد رو

كو ز درك حكمت افعال خضر * بر قصور و عجز خود آمد مقر

با كمالاتى چنان آن پر هنر * تاب همراهى نماندش در سفر

خضر با موسى همى گويد عيان * گر تو با مايى مپرس از اين و آن

آنچه كردم در برت گر بد نمود * در حقيقت دان كه بىشك نيك بود

حكمت آن گر ز تو پوشيده شد * خود مشو منكر كه خواهد ديده شد

هر چه فرمايد ترا آن حق شمار * هيچ انكارى به فرمانش ميار

شرط راه عشق ترك عادتست * رسم و عادت در طريقت آفتست

قصه كوته مىنمايم صدق آر * گر همىخواهى كه گردى مرد كار

گو ز ميدان سعادت در ربود * اندرين ره هركه اخلاصى نمود

هر كرا صدقى نباشد در جهان * نيست او را بهره‌اى از كاملان

آنكه او را صدق و اخلاص و وفاست * جان پاكش منبع نور و صفاست

چاكرى كن پيش آن سلطان دين * تا مگر گردى ز ارباب يقين