اسرار الشهود فى معرفه الحق المعبود ( فارسى ) — الصفحة ٥٦

در بيان آنكه اصل اعمال نيت است و اخلاص در آن چنانچه در احاديث قدسيه آمده است كه :

ياد خود كن مونس جان و دلم * وارهان از قيدهاى مشكلم

اين چه استغنا چه بيباكيست اين * با كه بتوان گفت آخر چيست اين

آتشى در جان عاشق مىزند * عاشقان را در جهان رسوا كند

گاه گويد در نماز و روزه باش * باز گويد مست و عاشق باش فاش

گاه گويد عاقل و هشيار باش * گاه گويد اين نمىارزد به لاش

گاه گويد جمع گردان ملك و مال * باز گويد هر دو را كن پايمال

گه همى گويد بجو رزق حلال * گاه گويد رزق جويى شد و بال

گاه گويد حرفه كن نانى بجو * گاه گويد ترك خان و مان بگو

گه كند جويندهء دنياى دون * گاه آرد ميل عقبى در درون

گاه گويد عارف اسرار شو * گاه گويد از همه بيزار شو

گاه مىگويد كه ترك هر دو گو * جز جمال جانفزاى ما مجو

گاه الكاسب حبيب اللّه گفت * گاه ترك كسب شرط راه گفت

هر زمان آرد دگر راهى به پيش * وه كه بس حيرانم اندر كار خويش

گه مكانم مىكند در لامكان * گه كند جانم اسير خاكدان

گاه شيخ شهرم و گه رند مست * گه برد بالا گهى آرد به پست

گه درآرد در دلم صد ديو و دد * گاه خالى مىكند از غير خود

گه غريق بحر انوارم كند * گه اسير قيد پندارم كند

گه برون نه فلك جايم دهد * گه درون خاك مأوايم دهد

گه چنان سازد كه رشك آرد ملك * گه ز نامم ننگ مىدارد فلك

گاه عاقل گاه مجنون مىكند * گاه فارغ گاه مفتون مىكند

گاه سازد همچو دود گلخنم * گاه ديگر سبز و تر چون گلشنم

گه ز طبع نفس بر ظلمت تنم * گاه از نور تجلى روشنم

گاه ملا گاه شيخ و گاه رند * گه ز روم و گه عرب گاهى ز هند