وجوه قرآن ( فارسى ) — الصفحة ٤٩

و وجه دوم بلد طيّب بمعنى زمين خوش بود

بلاء - بدان‌كه بلا در قرآن بر سه وجه باشد :

بلاء - بدان‌كه بلا در قرآن بر سه وجه باشد :

وجه نخستين بلا بمعنى آزمايش بود

وجه نخستين بلا بمعنى آزمايش بود

چنان كه خداى در سورة الصّافات ( 106 ) گفت : « إِنَّ هذا لَهُوَ الْبَلاءُ الْمُبِينُ » يعنى الإختبار .

و وجه دوم بلا بمعنى نعمت بود

و وجه دوم بلا بمعنى نعمت بود

چنان كه در سورة البقره ( 49 ) گفت : « وَ فِي ذلِكُمْ بَلاءٌ مِنْ رَبِّكُمْ عَظِيمٌ » يعنى نعمة عظيمة من ربّكم . و در سورة الدّخان ( 33 ) گفت : وَ آتَيْناهُمْ مِنَ الْآياتِ ما فِيهِ بَلؤُا مُبِينٌ يعنى نعمة بيّنة .

و وجه سيم بلا بمعنى محنت بود

و وجه سيم بلا بمعنى محنت بود

چنان كه در سورة الأعراف ( 168 ) گفت : « وَ بَلَوْناهُمْ بِالْحَسَناتِ وَ السَّيِّئاتِ » يعنى إختبرناهم بالمحن و النعم . و در سورة الأنبيا ( 35 ) گفت : « وَ نَبْلُوكُمْ بِالشَّرِّ وَ الْخَيْرِ فِتْنَةً » يعنى و نختبركم بالنّعمة و المحنة إختبارا .

بلد - بدان‌كه بلد در قرآن بر چهار وجه باشد :

بلد - بدان‌كه بلد در قرآن بر چهار وجه باشد :

وجه نخستين بلد بمعنى مكّة بود

وجه نخستين بلد بمعنى مكّة بود

چنان كه خداى در سورة البقره ( 126 ) گفت : « رَبِّ اجْعَلْ هذا بَلَداً آمِناً » يعنى مكّة . و در سورة البلد ( 1 ) گفت : « لا أُقْسِمُ بِهذَا الْبَلَدِ » يعنى بمكّة . و در سورة التّين ( 3 ) گفت : « وَ هذَا الْبَلَدِ الْأَمِينِ » يعنى مكّة .

و وجه دوم بلد طيّب بمعنى زمين خوش بود

و وجه دوم بلد طيّب بمعنى زمين خوش بود

چنان كه در سورة الأعراف ( 58 ) گفت : « وَ الْبَلَدُ الطَّيِّبُ يَخْرُجُ نَباتُهُ بِإِذْنِ رَبِّهِ » يعنى و الأرض الطيّبة .