وجوه قرآن ( فارسى ) — الصفحة ٤٠

و وجه دوم إيمان بمعنى ظاهر اسلام بود به زبان نه بدل

و وجه چهارم أوّل بمعنى موسى بود

و وجه چهارم أوّل بمعنى موسى بود

چنان كه در سورة الأعراف ( 143 ) گفت : « فَلَمَّا أَفاقَ قالَ سُبْحانَكَ تُبْتُ إِلَيْكَ وَ أَنَا أَوَّلُ الْمُؤْمِنِينَ » يعنى و أنا أوّل المصدّقين بأنّك لم تر فى الدّنيا .

و وجه پنجم أوّل بمعنى سحرهء فرعون بود كه ايمان آوردند

و وجه پنجم أوّل بمعنى سحرهء فرعون بود كه ايمان آوردند

چنان كه در سورة الشّعرا ( 51 ) گفت : « إِنَّا نَطْمَعُ أَنْ يَغْفِرَ لَنا رَبُّنا خَطايانا أَنْ كُنَّا أَوَّلَ الْمُؤْمِنِينَ » يعنى المصدّقين باللّه و بموسى من قوم فرعون .

و وجه ششم أوّل بمعنى نخستين كسى بود كه در اسلام كافر شد

و وجه ششم أوّل بمعنى نخستين كسى بود كه در اسلام كافر شد

چنان كه در سورة البقره ( 41 ) گفت : « وَ لا تَكُونُوا أَوَّلَ كافِرٍ بِهِ » يعنى أوّل من كفر من المسلمين .

و وجه هفتم أوّل بمعنى خانهء كعبه بود

و وجه هفتم أوّل بمعنى خانهء كعبه بود

چنان كه در سورة آل عمران ( 96 ) گفت : « إِنَّ أَوَّلَ بَيْتٍ وُضِعَ لِلنَّاسِ لَلَّذِي بِبَكَّةَ مُبارَكاً وَ هُدىً لِلْعالَمِينَ » يعنى بيت اللّه الحرام .

إيمان - بدان‌كه إيمان در قرآن بر شش وجه باشد :

إيمان - بدان‌كه إيمان در قرآن بر شش وجه باشد :

وجه نخستين إيمان بمعنى ايمن گردانيدن بود

وجه نخستين إيمان بمعنى ايمن گردانيدن بود

چنان كه خداى خود را مؤمن خواند و در سورة الحشر ( 23 ) گفت : « الْمَلِكُ الْقُدُّوسُ السَّلامُ الْمُؤْمِنُ » و المعنى فيه انّه يؤمن المؤمنون من النّار .

و وجه دوم إيمان بمعنى ظاهر اسلام بود به زبان نه بدل

و وجه دوم إيمان بمعنى ظاهر اسلام بود به زبان نه بدل

چنان كه در سورة الحجرات ( 14 ) گفت : « قالَتِ الْأَعْرابُ آمَنَّا قُلْ لَمْ تُؤْمِنُوا