وجوه قرآن ( فارسى ) — الصفحة ٢٤

وجه نخستين اعتدا بمعنى از حد درگذشتن بود

و وجه دوم اظهار بمعنى آشكارا كردن بود

و وجه دوم اظهار بمعنى آشكارا كردن بود

چنان كه در سورة النّور ( 31 ) گفت : « وَ لا يُبْدِينَ زِينَتَهُنَّ إِلَّا ما ظَهَرَ مِنْها » يعنى الّا ما بدا فى الوجه و الكفّين . و در سورة الروم ( 41 ) گفت : « ظَهَرَ الْفَسادُ فِي الْبَرِّ وَ الْبَحْرِ » يعنى بدا الفساد فيهما . و در سورة المؤمن ( 26 ) گفت : « إِنِّي أَخافُ أَنْ يُبَدِّلَ دِينَكُمْ أَوْ أَنْ يُظْهِرَ فِي الْأَرْضِ الْفَسادَ » يعنى يبدئ فيها .

و وجه سيم اظهار بمعنى به بالا برشدن بود

و وجه سيم اظهار بمعنى به بالا برشدن بود

چنان كه در سورة الكهف ( 97 ) گفت : « فَمَا اسْطاعُوا أَنْ يَظْهَرُوهُ » يعنى يعلوه فيرتقوه . و در سورة الزخرف ( 33 ) گفت : « وَ مَعارِجَ عَلَيْها يَظْهَرُونَ » يعنى يرتقون فيعلون فوق البيوت .

و وجه چهارم اظهار بمعنى بلند گردانيدن بود

و وجه چهارم اظهار بمعنى بلند گردانيدن بود

چنان كه در سورة الفتح ( 28 ) گفت : « هُوَ الَّذِي أَرْسَلَ رَسُولَهُ بِالْهُدى وَ دِينِ الْحَقِّ لِيُظْهِرَهُ عَلَى الدِّينِ كُلِّهِ » يعنى ليعلى الاسلام كلّ دين فيغلبه .

و وجه پنجم اظهار بمعنى در نماز پيشين شدن بود

و وجه پنجم اظهار بمعنى در نماز پيشين شدن بود

چنان كه در سورة الرّوم ( 18 ) گفت : « فَسُبْحانَ اللَّهِ حِينَ تُمْسُونَ وَ حِينَ تُصْبِحُونَ وَ لَهُ الْحَمْدُ فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ عَشِيًّا وَ حِينَ تُظْهِرُونَ » يعنى صلّوا للّه حين تدخلون فى المساء و حين تدخلون فى الصباح و حين تدخلون فى الظهر أى فى صلوة الاولى عند نصف النهار .

اعتدا - بدان كه اعتدا در قرآن بر دو وجه باشد :

اعتدا - بدان كه اعتدا در قرآن بر دو وجه باشد :

وجه نخستين اعتدا بمعنى از حد درگذشتن بود

وجه نخستين اعتدا بمعنى از حد درگذشتن بود

چنان كه خداى