وجوه قرآن ( فارسى ) — الصفحة ٢٨٥

وجه نخستين نشر بمعنى گسترانيدن بود

وجه نخستين نسى بمعنى دست بازداشتن بود

وجه نخستين نسى بمعنى دست بازداشتن بود

چنان كه خداى در سورة البقره ( 106 ) گفت : « ما نَنْسَخْ مِنْ آيَةٍ أَوْ نُنْسِها » يعنى أو نتركها و لا ننسخها . و هم درين سورة ( 237 ) گفت : « وَ لا تَنْسَوُا الْفَضْلَ بَيْنَكُمْ » يعنى و لا تتركوا الفضل فيما بينكم . و در سورة طه ( 115 ) گفت : « وَ لَقَدْ عَهِدْنا إِلى آدَمَ مِنْ قَبْلُ فَنَسِيَ » يعنى فترك العهد . و در سورة السّجده ( 14 ) گفت : « فَذُوقُوا بِما نَسِيتُمْ لِقاءَ يَوْمِكُمْ هذا إِنَّا نَسِيناكُمْ » يعنى إنّا تركناكم فى العذاب .

و وجه دوم نسى بمعنى فراموش كردن بود

و وجه دوم نسى بمعنى فراموش كردن بود

چنان كه در سورة الكهف ( 63 ) گفت : « فَإِنِّي نَسِيتُ الْحُوتَ وَ ما أَنْسانِيهُ إِلَّا الشَّيْطانُ أَنْ أَذْكُرَهُ » يعنى ذهب الحوت من ذكرى . و هم درين سورة ( 73 ) گفت : « لا تُؤاخِذْنِي بِما نَسِيتُ » يعنى بما ذهب عن ذكرى . و در سورة الأعلى ( 6 ) گفت : « سَنُقْرِئُكَ فَلا تَنْسى » يعنى فلا يذهب عن ذكرك إلّا ما شاء اللّه .

نشر - بدان‌كه نشر در قرآن بر دو وجه باشد :

نشر - بدان‌كه نشر در قرآن بر دو وجه باشد :

وجه نخستين نشر بمعنى گسترانيدن بود

وجه نخستين نشر بمعنى گسترانيدن بود

چنان كه خداى در سورة الكهف ( 16 ) گفت : « يَنْشُرْ لَكُمْ رَبُّكُمْ مِنْ رَحْمَتِهِ » يعنى يبسط لكم ربّكم من نعمته . و در سورة الرّوم ( 20 ) گفت : « وَ مِنْ آياتِهِ أَنْ خَلَقَكُمْ مِنْ تُرابٍ ثُمَّ إِذا أَنْتُمْ بَشَرٌ تَنْتَشِرُونَ » يعنى تنبسطون . و در سورة حم عسق ( 28 ) گفت : « وَ هُوَ الَّذِي يُنَزِّلُ الْغَيْثَ مِنْ بَعْدِ ما