وجوه قرآن ( فارسى ) — الصفحة ٢٦٩

و وجه دوم مسّ بمعنى فرابسودن بود

و وجه چهارم مرض بمعنى بيمارى بود

و وجه چهارم مرض بمعنى بيمارى بود

چنان كه در سورة البقره ( 184 ) گفت : « فَمَنْ كانَ مِنْكُمْ مَرِيضاً أَوْ عَلى سَفَرٍ فَعِدَّةٌ مِنْ أَيَّامٍ أُخَرَ » يعنى من كان به شىء من مرض . و در سورة التّوبه ( 91 ) گفت : « لَيْسَ عَلَى الضُّعَفاءِ وَ لا عَلَى الْمَرْضى » يعنى من كان به شىء من مرض . و در سورة النّور ( 61 ) و سورة الفتح ( 17 ) گفت : « وَ لا عَلَى الْأَعْرَجِ حَرَجٌ وَ لا عَلَى الْمَرِيضِ حَرَجٌ » . *

مسّ - بدان‌كه مسّ در قرآن بر سه وجه باشد :

مسّ - بدان‌كه مسّ در قرآن بر سه وجه باشد :

وجه نخستين مسّ بمعنى جماع كردن بود

وجه نخستين مسّ بمعنى جماع كردن بود

چنان كه خداى در سورة البقره ( 236 ) گفت : « لا جُناحَ عَلَيْكُمْ إِنْ طَلَّقْتُمُ النِّساءَ ما لَمْ تَمَسُّوهُنَّ » يعنى ما لم تجامعوهنّ . و در سورة آل عمران ( 47 ) و در سورة مريم ( 20 ) گفت : « لَمْ يَمْسَسْنِي بَشَرٌ » * يعنى لم تجامعنى زوج . و در سورة الأحزاب ( 49 ) گفت : « ثُمَّ طَلَّقْتُمُوهُنَّ مِنْ قَبْلِ أَنْ تَمَسُّوهُنَّ » يعنى من قبل أن تجامعوهنّ .

و وجه دوم مسّ بمعنى فرابسودن بود

و وجه دوم مسّ بمعنى فرابسودن بود

چنان كه در سورة آل عمران ( 120 ) گفت : « إِنْ تَمْسَسْكُمْ حَسَنَةٌ تَسُؤْهُمْ » يعنى إن تصبكم و در سورة الأعراف ( 95 ) گفت : وَ قالُوا قَدْ مَسَّ آباءَنَا الضَّرَّاءُ وَ السَّرَّاءُ يعنى أصاب آباءنا الضّرآء و السّراء ، أى الشّدّة و الفرح .

و در سورة الحجر ( 48 ) گفت : « لا يَمَسُّهُمْ فِيها نَصَبٌ » يعنى يصيبهم .

و در سورة ص ( 41 ) گفت : « أَنِّي مَسَّنِيَ الشَّيْطانُ » يعنى أصابنى