وجوه قرآن ( فارسى ) — الصفحة ٢٦٦

و وجه دوم مدّ بمعنى دادن بود

وجه نخستين محصنات بمعنى زنان آزاد بود

وجه نخستين محصنات بمعنى زنان آزاد بود

چنان كه خداى در سورة النّسا ( 25 ) گفت : « وَ مَنْ لَمْ يَسْتَطِعْ مِنْكُمْ طَوْلًا أَنْ يَنْكِحَ الْمُحْصَناتِ الْمُؤْمِناتِ » يعنى الحرائر المؤمنات . و هم درين سورة ( 25 ) گفت : « فَعَلَيْهِنَّ نِصْفُ ما عَلَى الْمُحْصَناتِ مِنَ الْعَذابِ » يعنى الحرائر .

و در سورة المايده ( 5 ) گفت : « وَ الْمُحْصَناتُ مِنَ الْمُؤْمِناتِ وَ الْمُحْصَناتُ مِنَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتابَ مِنْ قَبْلِكُمْ » يعنى الحرائر .

و وجه دوم محصنات بمعنى زنان پارسا بود

و وجه دوم محصنات بمعنى زنان پارسا بود

چنان كه در سورة النّسا ( 25 ) گفت : « مُحْصَناتٍ غَيْرَ مُسافِحاتٍ » يعنى محصنات عفايف .

و در سورة النّور ( 23 ) گفت : « إِنَّ الَّذِينَ يَرْمُونَ الْمُحْصَناتِ الْغافِلاتِ » يعنى العفايف من الفواحش .

و وجه سيم محصنات بمعنى زنان باشوى بود

و وجه سيم محصنات بمعنى زنان باشوى بود

چنان كه در سورة النّسا ( 24 ) گفت : « وَ الْمُحْصَناتُ مِنَ النِّساءِ إِلَّا ما مَلَكَتْ أَيْمانُكُمْ » يعنى ذوات الأزواج من النّساء إلّا ما ملكت أيمانكم .

مدّ - بدان‌كه مدّ در قرآن بر پنج وجه باشد :

مدّ - بدان‌كه مدّ در قرآن بر پنج وجه باشد :

وجه نخستين مدّ بمعنى فروگذاشتن بود

وجه نخستين مدّ بمعنى فروگذاشتن بود

در گم‌راهى چنان كه در سورة البقره ( 15 ) گفت : اللَّهُ يَسْتَهْزِئُ بِهِمْ وَ يَمُدُّهُمْ فِي طُغْيانِهِمْ يَعْمَهُونَ يعنى يخلّيهم فى ضلالتهم يعمهون . و در سورة الأعراف ( 202 ) گفت : « وَ إِخْوانُهُمْ يَمُدُّونَهُمْ فِي الغَيِّ » يعنى يخلّونهم فى الغىّ .

و وجه دوم مدّ بمعنى دادن بود

و وجه دوم مدّ بمعنى دادن بود

چنان كه در سورة بنى إسرائيل