وجوه قرآن ( فارسى ) — الصفحة ٢٣٤

و وجه دوم قصد بمعنى آسان بود

فِي قُلُوبِهِمُ الرُّعْبَ » يعنى و رمى .

و وجه دوم قذف بمعنى پيدا كردن بود

و وجه دوم قذف بمعنى پيدا كردن بود

چنان كه در سورة سبا ( 48 ) گفت : « قُلْ إِنَّ رَبِّي يَقْذِفُ بِالْحَقِّ » يعنى يبيّن بالحقّ .

قرآن - بدان‌كه قرآن در قرآن بر چهار وجه باشد :

قرآن - بدان‌كه قرآن در قرآن بر چهار وجه باشد :

وجه نخستين قرآن بمعنى نبى بود

وجه نخستين قرآن بمعنى نبى بود

چنان كه خداى در سورة المزّمّل ( 20 ) گفت : « فَاقْرَؤُا ما تَيَسَّرَ مِنَ الْقُرْآنِ » يعنى القرآن بعينه .

و وجه دوم قرآن بمعنى نماز بامداد بود

و وجه دوم قرآن بمعنى نماز بامداد بود

چنان كه در سورة بنى إسرائيل ( 78 ) گفت : « وَ قُرْآنَ الْفَجْرِ إِنَّ قُرْآنَ الْفَجْرِ كانَ مَشْهُوداً » يعنى و صلاة الفجر إنّ صلاة الفجر كان مشهودا .

و وجه سيم قرآن بمعنى خطبهء خطيب بود

و وجه سيم قرآن بمعنى خطبهء خطيب بود

چنان كه در سورة الأعراف ( 204 ) گفت : « وَ إِذا قُرِئَ الْقُرْآنُ فَاسْتَمِعُوا لَهُ وَ أَنْصِتُوا » قال بعض أهل التّفسير : القرآن هاهنا خطبة الخطيب .

و وجه چهارم قرآن بمعنى آن بود كه در لوح محفوظ نبشته است

و وجه چهارم قرآن بمعنى آن بود كه در لوح محفوظ نبشته است

چنان كه در آخر سورة البروج ( 21 ) گفت : « بَلْ هُوَ قُرْآنٌ مَجِيدٌ فِي لَوْحٍ مَحْفُوظٍ » .

قصد - بدان‌كه قصد در قرآن بر سه وجه باشد :

قصد - بدان‌كه قصد در قرآن بر سه وجه باشد :

وجه نخستين قصد بمعنى پيدا كردن راه بود

وجه نخستين قصد بمعنى پيدا كردن راه بود

چنان كه خداى در سورة النّحل ( 9 ) گفت : « وَ عَلَى اللَّهِ قَصْدُ السَّبِيلِ » يعنى بيان الطّريق .

و وجه دوم قصد بمعنى آسان بود

و وجه دوم قصد بمعنى آسان بود

چنان كه در سورة التّوبه ( 42 )