وجوه قرآن ( فارسى ) — الصفحة ٢٢٥

وجه نخستين فضل بمعنى اسلام بود

أريحا كما عصا قوم طالوت حيث قال لهم طالوت ( 2 / 249 ) « إِنَّ اللَّهَ مُبْتَلِيكُمْ بِنَهَرٍ فَمَنْ شَرِبَ مِنْهُ فَلَيْسَ مِنِّي وَ مَنْ لَمْ يَطْعَمْهُ فَإِنَّهُ مِنِّي إِلَّا مَنِ اغْتَرَفَ غُرْفَةً بِيَدِهِ فَشَرِبُوا مِنْهُ إِلَّا قَلِيلًا مِنْهُمْ » فكانت تلك معصية طالوت و كلّهم كانوا مؤمنين .

و وجه سيم فسق بمعنى دروغ گفتن بود بىكفر

و وجه سيم فسق بمعنى دروغ گفتن بود بىكفر

چنان كه در سورة النّور ( 4 ) گفت : « وَ الَّذِينَ يَرْمُونَ الْمُحْصَناتِ ثُمَّ لَمْ يَأْتُوا بِأَرْبَعَةِ شُهَداءَ فَاجْلِدُوهُمْ ثَمانِينَ جَلْدَةً وَ لا تَقْبَلُوا لَهُمْ شَهادَةً أَبَداً وَ أُولئِكَ هُمُ الْفاسِقُونَ » يعنى هم العاصون للّه فيما قالوا من الكذب من غير كفر . و در سورة الحجرات ( 6 ) گفت : « يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِنْ جاءَكُمْ فاسِقٌ بِنَبَإٍ » يعنى إن جاءكم عاص بحديث كذب من غير كفر .

و وجه چهارم فسق بمعنى بزه بود بىكفر

و وجه چهارم فسق بمعنى بزه بود بىكفر

چنان كه در سورة البقره ( 282 ) گفت : « وَ لا يُضَارَّ كاتِبٌ وَ لا شَهِيدٌ وَ إِنْ تَفْعَلُوا فَإِنَّهُ فُسُوقٌ بِكُمْ » يعنى آثاما لكم من غير كفر .

و وجه پنجم فسق بمعنى دشنام دادن بود بىكفر

و وجه پنجم فسق بمعنى دشنام دادن بود بىكفر

چنان كه در سورة البقره ( 197 ) گفت : « الْحَجُّ أَشْهُرٌ مَعْلُوماتٌ فَمَنْ فَرَضَ فِيهِنَّ الْحَجَّ فَلا رَفَثَ وَ لا فُسُوقَ » يعنى السّباب من غير كفر .

فضل - بدان‌كه فضل در قرآن بر هفت وجه باشد :

فضل - بدان‌كه فضل در قرآن بر هفت وجه باشد :

وجه نخستين فضل بمعنى اسلام بود

وجه نخستين فضل بمعنى اسلام بود

چنان كه خداى در سورة آل عمران ( 73 ) گفت : « قُلْ إِنَّ الْفَضْلَ بِيَدِ اللَّهِ يُؤْتِيهِ مَنْ يَشاءُ » يعنى