وجوه قرآن ( فارسى ) — الصفحة ٢٢١

و وجه چهارم فرقان بمعنى برون آمدن بود در دين از ضلالت و شبهت

القصص ( 85 ) گفت : « إِنَّ الَّذِي فَرَضَ عَلَيْكَ الْقُرْآنَ لَرادُّكَ إِلى مَعادٍ » يعنى إنّ الّذى أنزل عليك القرآن .

و وجه پنجم فرض بمعنى فريضه كردن بود

و وجه پنجم فرض بمعنى فريضه كردن بود

چنان كه در سورة النّسا ( 11 ) گفت : « أَيُّهُمْ أَقْرَبُ لَكُمْ نَفْعاً فَرِيضَةً مِنَ اللَّهِ » يعنى قسمة المواريث لأهلها . و در سورة التّوبه ( 60 ) گفت : « وَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَ ابْنِ السَّبِيلِ فَرِيضَةً مِنَ اللَّهِ » .

فرقان - بدان‌كه فرقان در قرآن بر چهار وجه باشد :

فرقان - بدان‌كه فرقان در قرآن بر چهار وجه باشد :

وجه نخستين فرقان بمعنى قرآن بود

وجه نخستين فرقان بمعنى قرآن بود

چنان كه خداى در سورة آل عمران ( 4 ) گفت : « وَ أَنْزَلَ التَّوْراةَ وَ الْإِنْجِيلَ مِنْ قَبْلُ هُدىً لِلنَّاسِ وَ أَنْزَلَ الْفُرْقانَ » يعنى القرآن .

و وجه دوم فرقان بمعنى جداكننده بود ميان حقّ و باطل

و وجه دوم فرقان بمعنى جداكننده بود ميان حقّ و باطل

چنان كه در اوّل سورة الفرقان ( 1 ) گفت : « تَبارَكَ الَّذِي نَزَّلَ الْفُرْقانَ عَلى عَبْدِهِ » يعنى نزّل على عبده ما يفرّق بين الحقّ و الباطل .

و وجه سيم فرقان بمعنى نصرت بود

و وجه سيم فرقان بمعنى نصرت بود

چنان كه در سورة البقره ( 53 ) گفت : « وَ إِذْ آتَيْنا مُوسَى الْكِتابَ وَ الْفُرْقانَ » يعنى النّصرة .

و در سورة الأنفال ( 41 ) گفت : « وَ ما أَنْزَلْنا عَلى عَبْدِنا يَوْمَ الْفُرْقانِ » يعنى يوم النّصرة .

و وجه چهارم فرقان بمعنى برون آمدن بود در دين از ضلالت و شبهت

و وجه چهارم فرقان بمعنى برون آمدن بود در دين از ضلالت و شبهت

چنان كه در سورة البقره ( 185 ) گفت : « وَ بَيِّناتٍ مِنَ الْهُدى وَ