وجوه قرآن ( فارسى ) — الصفحة ٢٢٠

و وجه چهارم فرض بمعنى فروفرستادن بود

راضون . و در سورة المؤمن ( 83 ) گفت : « فَلَمَّا جاءَتْهُمْ رُسُلُهُمْ بِالْبَيِّناتِ فَرِحُوا بِما عِنْدَهُمْ مِنَ الْعِلْمِ » يعنى رضوا بما عندهم .

و وجه سيم فرح بمعنى شاد شدن بود

و وجه سيم فرح بمعنى شاد شدن بود

چنان كه در سورة يونس ( 22 ) گفت : « حَتَّى إِذا كُنْتُمْ فِي الْفُلْكِ وَ جَرَيْنَ بِهِمْ بِرِيحٍ طَيِّبَةٍ وَ فَرِحُوا بِها » يعنى سرّوا بها .

فرض - بدان‌كه فرض در قرآن بر پنج وجه باشد :

فرض - بدان‌كه فرض در قرآن بر پنج وجه باشد :

وجه نخستين فرض بمعنى واجب كردن بود

وجه نخستين فرض بمعنى واجب كردن بود

چنان كه خداى در سورة البقره ( 197 ) گفت : « فَمَنْ فَرَضَ فِيهِنَّ الْحَجَّ » يعنى فمن أوجب فيهنّ الحجّ . و هم درين سورة ( 237 ) گفت : « فَنِصْفُ ما فَرَضْتُمْ » يعنى ما أوجبتم . و در سورة الأحزاب ( 50 ) گفت : « قَدْ عَلِمْنا ما فَرَضْنا عَلَيْهِمْ » يعنى ما أوجبنا عليهم فى أزواجهم .

و وجه دوم فرض بمعنى پيدا كردن بود

و وجه دوم فرض بمعنى پيدا كردن بود

چنان كه در اوّل سورة النّور ( 1 ) گفت : « سُورَةٌ أَنْزَلْناها وَ فَرَضْناها » يعنى بيّنّاها . و در سورة المتحرّم ( 2 ) گفت : « قَدْ فَرَضَ اللَّهُ لَكُمْ تَحِلَّةَ أَيْمانِكُمْ » يعنى قد بيّن اللّه لكم كفّارة أيمانكم .

و وجه سيم فرض بمعنى حلال كردن بود

و وجه سيم فرض بمعنى حلال كردن بود

چنان كه در سورة الأحزاب ( 38 ) گفت : « ما كانَ عَلَى النَّبِيِّ مِنْ حَرَجٍ فِيما فَرَضَ اللَّهُ لَهُ » يعنى فيما أحلّ اللّه له .

و وجه چهارم فرض بمعنى فروفرستادن بود

و وجه چهارم فرض بمعنى فروفرستادن بود

چنان كه در سورة