وجوه قرآن ( فارسى ) — الصفحة ٢٠٧

وجه نخستين علم بمعنى دانستن بود

عفو - بدان كه عفو در قرآن بر سه وجه باشد :

عفو - بدان كه عفو در قرآن بر سه وجه باشد :

وجه نخستين عفو بمعنى فزونى بود

وجه نخستين عفو بمعنى فزونى بود

از مال چنان كه خداى در سورة البقره ( 219 ) گفت : « وَ يَسْئَلُونَكَ ما ذا يُنْفِقُونَ قُلِ الْعَفْوَ » يعنى الفضل من أموالهم . و در سورة الأعراف ( 199 ) گفت : « خُذِ الْعَفْوَ وَ أْمُرْ بِالْعُرْفِ » يعنى خذ الفضل من أموالهم فى الصّدقة .

و وجه دوم عفو بمعنى دست بازداشتن بود

و وجه دوم عفو بمعنى دست بازداشتن بود

چنان كه در سورة البقره ( 237 ) گفت : « فَنِصْفُ ما فَرَضْتُمْ إِلَّا أَنْ يَعْفُونَ أَوْ يَعْفُوَا الَّذِي بِيَدِهِ عُقْدَةُ النِّكاحِ » يعنى إلّا أن يتركن نصف المهر لأزواجهنّ أو يترك الزّوج النّصف الّذى على المرأة . و در سورة حم عسق ( 40 ) گفت : « فَمَنْ عَفا وَ أَصْلَحَ فَأَجْرُهُ عَلَى اللَّهِ » يعنى فمن ترك .

و وجه سيم عفو بمعنى گناه كسى درگذاشتن بود

و وجه سيم عفو بمعنى گناه كسى درگذاشتن بود

چنان كه در سورة آل عمران ( 155 ) گفت : « إِنَّ الَّذِينَ تَوَلَّوْا مِنْكُمْ يَوْمَ الْتَقَى الْجَمْعانِ إِنَّمَا اسْتَزَلَّهُمُ الشَّيْطانُ بِبَعْضِ ما كَسَبُوا وَ لَقَدْ عَفَا اللَّهُ عَنْهُمْ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ حَلِيمٌ » يعنى تجاوز عنهم . و در سورة التّوبه ( 43 ) گفت : « عَفَا اللَّهُ عَنْكَ لِمَ أَذِنْتَ لَهُمْ » أى تجاوز عنك . و ازين معنى در قرآن بسيارست .

علم - بدان كه علم در قرآن بر چهار وجه باشد :

علم - بدان كه علم در قرآن بر چهار وجه باشد :

وجه نخستين علم بمعنى دانستن بود

وجه نخستين علم بمعنى دانستن بود

چنان كه خداى در سورة الأنبيا ( 110 ) گفت : « إِنَّهُ يَعْلَمُ الْجَهْرَ مِنَ الْقَوْلِ وَ يَعْلَمُ ما تَكْتُمُونَ »