وجوه قرآن ( فارسى ) — الصفحة ١٧٨

وجه نخستين ضرب بمعنى رفتن باشد

و وجه دوم ضرّآء بمعنى تنگى باران بود

و وجه دوم ضرّآء بمعنى تنگى باران بود

چنان كه در سورة الأنعام ( 42 ) گفت : وَ لَقَدْ أَرْسَلْنا إِلى أُمَمٍ مِنْ قَبْلِكَ فَأَخَذْناهُمْ بِالْبَأْساءِ وَ الضَّرَّاءِ يعنى قحط المطر . و در سورة الأعراف ( 94 ) گفت : وَ ما أَرْسَلْنا فِي قَرْيَةٍ مِنْ نَبِيٍّ إِلَّا أَخَذْنا أَهْلَها بِالْبَأْساءِ وَ الضَّرَّاءِ يعنى قحط المطر . و در سورة يونس ( 21 ) گفت : وَ إِذا أَذَقْنَا النَّاسَ رَحْمَةً مِنْ بَعْدِ ضَرَّاءَ مَسَّتْهُمْ يعنى من بعد قحط المطر . و هم‌چنين در سورة فصّلت ( 50 ) گفت .

و وجه سيم ضرّآء بمعنى بيمارى و بدحالى بود

و وجه سيم ضرّآء بمعنى بيمارى و بدحالى بود

چنان كه در سورة البقره ( 177 ) گفت : وَ الْمُوفُونَ بِعَهْدِهِمْ إِذا عاهَدُوا وَ الصَّابِرِينَ فِي الْبَأْساءِ وَ الضَّرَّاءِ يعنى المرض و سوء الحال .

و وجه چهارم ضرّآء بمعنى غم و اندوه بود

و وجه چهارم ضرّآء بمعنى غم و اندوه بود

چنان كه در سورة آل عمران ( 134 ) گفت : الَّذِينَ يُنْفِقُونَ فِي السَّرَّاءِ وَ الضَّرَّاءِ يعنى الغمّ و الهمّ .

ضرب - بدان‌كه ضرب در قرآن بر چهار وجه باشد :

ضرب - بدان‌كه ضرب در قرآن بر چهار وجه باشد :

وجه نخستين ضرب بمعنى رفتن باشد

وجه نخستين ضرب بمعنى رفتن باشد

چنان كه خداى در سورة النّسا ( 94 ) گفت : « يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذا ضَرَبْتُمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ » يعنى إذا سرتم . و هم درين سورة ( 101 ) گفت : « وَ إِذا ضَرَبْتُمْ فِي الْأَرْضِ » يعنى إذا سرتم . و در سورة المزّمّل ( 20 ) گفت : « وَ آخَرُونَ يَضْرِبُونَ فِي الْأَرْضِ » يعنى يسيرون فى الأرض .