وجوه قرآن ( فارسى ) — الصفحة ١٧٧

وجه نخستين ضرّآء بمعنى بلا و سختى بود

حرف ضاد از كتاب وجوه قرآن

حرف ضاد از كتاب وجوه قرآن

ضحى - بدان‌كه ضحى در قرآن بر سه وجه باشد :

ضحى - بدان‌كه ضحى در قرآن بر سه وجه باشد :

وجه نخستين ضحى بمعنى روز تمام بود

وجه نخستين ضحى بمعنى روز تمام بود

چنان كه خداى در سورة الأعراف ( 98 ) گفت : « أَ وَ أَمِنَ أَهْلُ الْقُرى أَنْ يَأْتِيَهُمْ بَأْسُنا ضُحًى » يعنى النّهار أجمع . و در سورة طه ( 59 ) گفت : « وَ أَنْ يُحْشَرَ النَّاسُ ضُحًى » يعنى النّهار أجمع .

و وجه دوم ضحى بمعنى چاشتگاه بود

و وجه دوم ضحى بمعنى چاشتگاه بود

چنان كه در سورة النّازعات ( 46 ) گفت : « كَأَنَّهُمْ يَوْمَ يَرَوْنَها لَمْ يَلْبَثُوا إِلَّا عَشِيَّةً أَوْ ضُحاها » يعنى أوّل ساعة من النّهار . و در سورة الضحى ( 1 ) گفت : « وَ الضُّحى وَ اللَّيْلِ إِذا سَجى » .

و وجه سيم ضحى بمعنى گرمى آفتاب بود

و وجه سيم ضحى بمعنى گرمى آفتاب بود

چنان كه در سورة طه ( 119 ) گفت : « وَ أَنَّكَ لا تَظْمَؤُا فِيها وَ لا تَضْحى » يعنى و لا يصيبك حرّ شمس يؤذيك . و در سورة الشّمس ( 1 ) گفت : « وَ الشَّمْسِ وَ ضُحاها » يعنى و حرّها .

ضرّآء - بدان‌كه ضرّاء در قرآن بر چهار وجه باشد :

ضرّآء - بدان‌كه ضرّاء در قرآن بر چهار وجه باشد :

وجه نخستين ضرّآء بمعنى بلا و سختى بود

وجه نخستين ضرّآء بمعنى بلا و سختى بود

چنان كه در سورة البقره ( 214 ) گفت : أَمْ حَسِبْتُمْ أَنْ تَدْخُلُوا الْجَنَّةَ وَ لَمَّا يَأْتِكُمْ مَثَلُ الَّذِينَ خَلَوْا مِنْ قَبْلِكُمْ مَسَّتْهُمُ الْبَأْساءُ وَ الضَّرَّاءُ يعنى البلاء و الشدّة .