وجوه قرآن ( فارسى ) — الصفحة ١٧١

و وجه دوم صرف بمعنى پيدا كردن بود

صراط - بدان‌كه صراط در قرآن بر دو وجه باشد :

صراط - بدان‌كه صراط در قرآن بر دو وجه باشد :

وجه نخستين صراط بمعنى راه بود

وجه نخستين صراط بمعنى راه بود

چنان كه خداى در سورة الأعراف ( 86 ) گفت : « وَ لا تَقْعُدُوا بِكُلِّ صِراطٍ تُوعِدُونَ » يعنى بكلّ طريق . و در سورة الصّافّات ( 23 ) گفت : « فَاهْدُوهُمْ إِلى صِراطِ الْجَحِيمِ » يعنى إلى طريق الجحيم .

و وجه دوم صراط بمعنى دين بود

و وجه دوم صراط بمعنى دين بود

چنان كه در سورة الأنعام ( 126 ) گفت : « وَ هذا صِراطُ رَبِّكَ مُسْتَقِيماً » يعنى دين ربّك .

و هم درين سورة ( 153 ) گفت : « وَ أَنَّ هذا صِراطِي مُسْتَقِيماً » يعنى دينى مستقيما . و در سورة الفاتحه ( 6 ) گفت : « اهْدِنَا الصِّراطَ الْمُسْتَقِيمَ » يعنى الدّين المستقيم .

صرف - بدان‌كه صرف در قرآن بر پنج وجه باشد :

صرف - بدان‌كه صرف در قرآن بر پنج وجه باشد :

وجه نخستين صرف بمعنى بازداشتن بود

وجه نخستين صرف بمعنى بازداشتن بود

چنان كه در سورة يوسف ( 24 ) گفت : « كَذلِكَ لِنَصْرِفَ عَنْهُ السُّوءَ وَ الْفَحْشاءَ » يعنى لندفع عنه السّوء و الفحشاء . و در سورة الفرقان ( 65 ) گفت : « وَ الَّذِينَ يَقُولُونَ رَبَّنَا اصْرِفْ عَنَّا عَذابَ جَهَنَّمَ » يعنى ربّنا ادفع عنّا عذاب جهنّم .

و وجه دوم صرف بمعنى پيدا كردن بود

و وجه دوم صرف بمعنى پيدا كردن بود

چنان كه در سورة البقره ( 164 ) گفت : « وَ بَثَّ فِيها مِنْ كُلِّ دَابَّةٍ وَ تَصْرِيفِ الرِّياحِ » يعنى و تبيين الرّياح . و در سورة بنى إسرائيل ( 89 ) گفت : « وَ لَقَدْ صَرَّفْنا لِلنَّاسِ فِي هذَا الْقُرْآنِ مِنْ كُلِّ مَثَلٍ » يعنى و لقد بيّنّا .