وجوه قرآن ( فارسى ) — الصفحة ١٤٤
و وجه سيم شرك بمعنى ريا بود در كردارها
گيرند . چنان كه در سورة يس ( 80 ) گفت : « الَّذِي جَعَلَ لَكُمْ مِنَ الشَّجَرِ الْأَخْضَرِ ناراً » يعنى شجر المرخ . و أمّا قوله تبارك و تعالى : « فِيما شَجَرَ بَيْنَهُمْ » يعنى فيما اختلف بينهم .
شرك - بدانكه شرك در قرآن بر سه وجه باشد :
شرك - بدانكه شرك در قرآن بر سه وجه باشد :
وجه نخستين شرك بمعنى شرك آوردن به خدا بود
وجه نخستين شرك بمعنى شرك آوردن به خدا بود
، يعنى ويرا هنباز گفتن چنان كه خداى در سورة النّسا ( 48 ) گفت : « إِنَّ اللَّهَ لا يَغْفِرُ أَنْ يُشْرَكَ بِهِ وَ يَغْفِرُ ما دُونَ ذلِكَ لِمَنْ يَشاءُ » يعنى من يعدل به غيره أى يساوى به غيره ، كما تقول العرب : عدلت فلانا بفلان إذا ساويته به . و در سورة المايده ( 72 ) گفت : مَنْ يُشْرِكْ بِاللَّهِ فَقَدْ حَرَّمَ اللَّهُ عَلَيْهِ الْجَنَّةَ يعنى و من يعدل به غيره فقد حرّم اللّه عليه الجنّة إذا مات . و در سورة التّوبه ( 3 ) گفت : أَنَّ اللَّهَ بَرِيءٌ مِنَ الْمُشْرِكِينَ وَ رَسُولُهُ يعنى من العادلين به غيره . و ازين معنى در قرآن بسيارست .
و وجه دوم شرك بمعنى شريك كردن ابليس بود با خداى در طاعت
و وجه دوم شرك بمعنى شريك كردن ابليس بود با خداى در طاعت
چنان كه در سورة الأعراف ( 190 ) گفت : « فَلَمَّا آتاهُما صالِحاً جَعَلا لَهُ شُرَكاءَ فِيما آتاهُما » يعنى جعلا إبليس شريكا مع اللّه فى الطّاعة . و در سورة ابراهيم ( 22 ) گفت : « إِنِّي كَفَرْتُ بِما أَشْرَكْتُمُونِ مِنْ قَبْلُ » يعنى بما أشركتمونى مع اللّه فى الطّاعة و غيرها .
و وجه سيم شرك بمعنى ريا بود در كردارها
و وجه سيم شرك بمعنى ريا بود در كردارها
چنان كه در سورة الكهف ( 110 ) گفت : « فَلْيَعْمَلْ عَمَلًا صالِحاً وَ لا يُشْرِكْ بِعِبادَةِ رَبِّهِ