وجوه قرآن ( فارسى ) — الصفحة ١٤١

و وجه دوم سيّد بمعنى شوهر بود

و وجه چهارم سيّئه بمعنى عذاب بود در دنيا

و وجه چهارم سيّئه بمعنى عذاب بود در دنيا

چنان كه در سورة الرّعد ( 6 ) گفت : « وَ يَسْتَعْجِلُونَكَ بِالسَّيِّئَةِ قَبْلَ الْحَسَنَةِ » يعنى يستعجلونك بالعذاب فى الدّنيا قبل العافية .

و وجه پنجم سيّئه بمعنى قول زشت بود

و وجه پنجم سيّئه بمعنى قول زشت بود

چنان كه در سورة القصص ( 54 ) گفت : وَ يَدْرَؤُنَ بِالْحَسَنَةِ السَّيِّئَةَ يعنى و يدفعون بقول المعروف قول القبيح . و در سورة حم السّجده ( 34 ) گفت : « وَ لا تَسْتَوِي الْحَسَنَةُ وَ لَا السَّيِّئَةُ » يعنى قول المعروف و قول القبيح .

و وجه ششم سيّئه بمعنى بدى بود

و وجه ششم سيّئه بمعنى بدى بود

چنان كه در سورة الأنعام ( 160 ) گفت : « وَ مَنْ جاءَ بِالسَّيِّئَةِ فَلا يُجْزى إِلَّا مِثْلَها » يعنى السّيّئة بعينها .

و وجه هفتم سيّئه بمعنى غلام بارگى بود

و وجه هفتم سيّئه بمعنى غلام بارگى بود

چنان كه در سورة هود ( 78 ) گفت : وَ جاءَهُ قَوْمُهُ يُهْرَعُونَ إِلَيْهِ وَ مِنْ قَبْلُ كانُوا يَعْمَلُونَ السَّيِّئاتِ يعنى الفاحشة أى اللّواطة .

سيّد - بدان‌كه سيّد در قرآن بر دو وجه باشد :

سيّد - بدان‌كه سيّد در قرآن بر دو وجه باشد :

وجه نخستين سيّد بمعنى مهتر بود

وجه نخستين سيّد بمعنى مهتر بود

چنان كه خداى در سورة آل عمران ( 39 ) گفت : « وَ سَيِّداً وَ حَصُوراً وَ نَبِيًّا مِنَ الصَّالِحِينَ » يعنى السّيّد بعينه .

و وجه دوم سيّد بمعنى شوهر بود

و وجه دوم سيّد بمعنى شوهر بود

چنان كه در سورة يوسف ( 25 ) گفت : « وَ أَلْفَيا سَيِّدَها لَدَى الْبابِ » يعنى بعلها .