وجوه قرآن ( فارسى ) — الصفحة ١٢٧

و وجه چهارم سبيل بمعنى راه سپردن بود

سبيل - بدان‌كه سبيل در قرآن بر سيزده وجه باشد :

سبيل - بدان‌كه سبيل در قرآن بر سيزده وجه باشد :

وجه نخستين سبيل بمعنى راه بود

وجه نخستين سبيل بمعنى راه بود

چنان كه خداى در سورة النّسا ( 98 ) گفت : « إِلَّا الْمُسْتَضْعَفِينَ مِنَ الرِّجالِ وَ النِّساءِ وَ الْوِلْدانِ لا يَسْتَطِيعُونَ حِيلَةً وَ لا يَهْتَدُونَ سَبِيلًا » يعنى يعرفون طريقا إلى المدينة . و در سورة القصص ( 22 ) گفت : « قالَ عَسى رَبِّي أَنْ يَهْدِيَنِي سَواءَ السَّبِيلِ » يعنى قصد الطّريق إلى مدين .

و وجه دوم سبيل بمعنى آهنگ كردن راه راست بود

و وجه دوم سبيل بمعنى آهنگ كردن راه راست بود

چنان كه در سورة المايده ( 60 ) گفت : « أُولئِكَ شَرٌّ مَكاناً وَ أَضَلُّ عَنْ سَواءِ السَّبِيلِ » يعنى عن قصد طريق الهدى . و هم درين سورة ( 77 ) گفت :

« قَدْ ضَلُّوا مِنْ قَبْلُ وَ أَضَلُّوا كَثِيراً وَ ضَلُّوا عَنْ سَواءِ السَّبِيلِ » يعنى عن قصد طريق الهدى . و ازين معنى در قرآن بسيارست .

و وجه سيم سبيل بمعنى راه يافتن بود در دين

و وجه سيم سبيل بمعنى راه يافتن بود در دين

چنان كه در سورة النّسا ( 88 ) گفت : « وَ مَنْ يُضْلِلِ اللَّهُ فَلَنْ تَجِدَ لَهُ سَبِيلًا » يعنى فلن تجد له الهدى . و در سورة حم عسق ( 46 ) گفت : « وَ مَنْ يُضْلِلِ اللَّهُ فَما لَهُ مِنْ سَبِيلٍ » يعنى فما له من سبيل إلى الهدى .

و وجه چهارم سبيل بمعنى راه سپردن بود

و وجه چهارم سبيل بمعنى راه سپردن بود

چنان كه در سورة النّسا ( 22 ) گفت : « وَ لا تَنْكِحُوا ما نَكَحَ آباؤُكُمْ مِنَ النِّساءِ إِلَّا ما قَدْ سَلَفَ إِنَّهُ كانَ فاحِشَةً وَ مَقْتاً وَ ساءَ سَبِيلًا » يعنى و بئس المسلك .