وجوه قرآن ( فارسى ) — الصفحة ١٢٦

و وجه چهارم سبب بمعنى علم بود

و وجه چهارم سبحان بمعنى ان شاء اللّه گفتن بود

و وجه چهارم سبحان بمعنى ان شاء اللّه گفتن بود

چنان كه در سورة القلم ( 28 ) گفت : « قالَ أَوْسَطُهُمْ أَ لَمْ أَقُلْ لَكُمْ لَوْ لا تُسَبِّحُونَ » يعنى الإستثناء أى لم لا تقولون إن شاء اللّه .

و وجه پنجم سبحان بمعنى بيزارى بود از همه عيبى

و وجه پنجم سبحان بمعنى بيزارى بود از همه عيبى

چنان كه در سورة البقره ( 116 ) گفت : « وَ قالُوا اتَّخَذَ اللَّهُ وَلَداً سُبْحانَهُ » يعنى براءة له من كلّ عيب .

سبب - بدان‌كه سبب در قرآن بر چهار وجه باشد :

سبب - بدان‌كه سبب در قرآن بر چهار وجه باشد :

وجه نخستين سبب بمعنى رسن بود

وجه نخستين سبب بمعنى رسن بود

چنان كه خداى در سورة الحجّ ( 15 ) گفت : « فَلْيَمْدُدْ بِسَبَبٍ إِلَى السَّماءِ ثُمَّ لْيَقْطَعْ » يعنى فليمدد بحبل إلى سقف البيت .

و وجه دوم سبب بمعنى در آسمان بود

و وجه دوم سبب بمعنى در آسمان بود

چنان كه در سورة ص ( 10 ) گفت : « أَمْ لَهُمْ مُلْكُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ ما بَيْنَهُما فَلْيَرْتَقُوا فِي الْأَسْبابِ » يعنى فى أبواب السّموات . و در سورة المؤمن ( 36 ) گفت :

لَعَلِّي أَبْلُغُ الْأَسْبابَ أَسْبابَ السَّماواتِ يعنى أبواب السّموات .

و وجه سيم سبب بمعنى راهها و منزلها بود

و وجه سيم سبب بمعنى راهها و منزلها بود

چنان كه در سورة الكهف ( 92 ) گفت : « بِما لَدَيْهِ خُبْراً ثُمَّ أَتْبَعَ سَبَباً » يعنى ثمّ أتبع الطّرق و منازل الأرض .

و وجه چهارم سبب بمعنى علم بود

و وجه چهارم سبب بمعنى علم بود

چنان كه در سورة الكهف ( 84 ) گفت : « وَ آتَيْناهُ مِنْ كُلِّ شَيْءٍ سَبَباً » يعنى علما « فَأَتْبَعَ سَبَباً » يعنى فأتبع منازل الأرض و الطّرق .