وجوه قرآن ( فارسى ) — الصفحة ١١٥

و وجه دوم روح بمعنى رحمت بود

وجه نخستين رقيب بمعنى نگاه‌دار بود

وجه نخستين رقيب بمعنى نگاه‌دار بود

چنان كه خداى در سورة النّسا ( 1 ) گفت : « إِنَّ اللَّهَ كانَ عَلَيْكُمْ رَقِيباً » يعنى حافظا لأعمالكم .

و در سورة المايده ( 117 ) گفت : « وَ كُنْتُ عَلَيْهِمْ شَهِيداً ما دُمْتُ فِيهِمْ فَلَمَّا تَوَفَّيْتَنِي كُنْتَ أَنْتَ الرَّقِيبَ عَلَيْهِمْ » يعنى الحفيظ عليهم . و در سورة ق ( 18 ) گفت : « ما يَلْفِظُ مِنْ قَوْلٍ إِلَّا لَدَيْهِ رَقِيبٌ » يعنى حفيظا يحفظ عليه أعماله « عتيد » يعنى حاضرا معه .

و وجه دوم رقيب بمعنى خشم‌دارنده بود

و وجه دوم رقيب بمعنى خشم‌دارنده بود

چنان كه در سورة هود ( 93 ) گفت : وَ ارْتَقِبُوا إِنِّي مَعَكُمْ رَقِيبٌ يعنى فانتظروا إنّى معكم من المنتظرين العذاب . و در سورة الدّخان ( 10 ) گفت : « فَارْتَقِبْ يَوْمَ تَأْتِي السَّماءُ بِدُخانٍ مُبِينٍ » يعنى فانتظر بهم . و هم درين سورة ( 59 ) گفت : « فَارْتَقِبْ إِنَّهُمْ مُرْتَقِبُونَ » يعنى فانتظر بهم العذاب إنّهم منتظرون .

روح - بدان كه روح در قرآن بر دو وجه باشد :

روح - بدان كه روح در قرآن بر دو وجه باشد :

وجه نخستين روح بمعنى آسانى بود

وجه نخستين روح بمعنى آسانى بود

چنان كه خداى در سورة الواقعه ( 89 ) گفت : « فَأَمَّا إِنْ كانَ مِنَ الْمُقَرَّبِينَ فَرَوْحٌ وَ رَيْحانٌ » يعنى فراحة فى الجنّة و رزق .

و وجه دوم روح بمعنى رحمت بود

و وجه دوم روح بمعنى رحمت بود

چنان كه خداى در سورة يوسف ( 87 ) گفت : « يا بَنِيَّ اذْهَبُوا فَتَحَسَّسُوا مِنْ يُوسُفَ وَ أَخِيهِ وَ لا تَيْأَسُوا مِنْ رَوْحِ اللَّهِ إِنَّهُ لا يَيْأَسُ مِنْ رَوْحِ اللَّهِ إِلَّا الْقَوْمُ الْكافِرُونَ » يعنى رحمة اللّه .