وجوه قرآن ( فارسى ) — الصفحة ٩٠

و وجه سيم خلق بمعنى كردن بود

بَيْنِ أَيْدِيهِمْ سَدًّا وَ مِنْ خَلْفِهِمْ سَدًّا » يعنى و من ورائهم . و ازين معنى در قرآن بسيارست .

و وجه دوم خلف بمعنى فرزندان بد بود و بعضى از مفسّران گفتند كه گروه بد باشد

و وجه دوم خلف بمعنى فرزندان بد بود و بعضى از مفسّران گفتند كه گروه بد باشد

چنان كه در سورة الأعراف ( 169 ) گفت :

« فَخَلَفَ مِنْ بَعْدِهِمْ خَلْفٌ وَرِثُوا الْكِتابَ » يعنى أولادا سيّئة و قال بعضهم زمرة سيّئة . و در سورة مريم ( 59 ) گفت : « فَخَلَفَ مِنْ بَعْدِهِمْ خَلْفٌ أَضاعُوا الصَّلاةَ » يعنى أولادا سيّئة أو زمرة سيّئة . و ازين معنى در قرآن بسيارست .

خلق - بدان‌كه خلق در قرآن بر هشت وجه باشد :

خلق - بدان‌كه خلق در قرآن بر هشت وجه باشد :

وجه نخستين خلق بمعنى دين بود

وجه نخستين خلق بمعنى دين بود

چنان كه خداى در سورة النّسا ( 119 ) گفت : « وَ لَآمُرَنَّهُمْ فَلَيُغَيِّرُنَّ خَلْقَ اللَّهِ » يعنى فليغيّرنّ دين اللّه .

و در سورة الرّوم ( 30 ) گفت : « فِطْرَتَ اللَّهِ الَّتِي فَطَرَ النَّاسَ عَلَيْها لا تَبْدِيلَ لِخَلْقِ اللَّهِ » يعنى لدين اللّه .

و وجه دوم خلق بمعنى آفريدن بود

و وجه دوم خلق بمعنى آفريدن بود

چنان كه در سورة المؤمنون ( 12 ) گفت : « وَ لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنْسانَ مِنْ سُلالَةٍ مِنْ طِينٍ » يعنى الخلق الّذى خلقهم الرّبّ تبارك و تعالى فى الدّنيا إبتداء . و در سورة السّجده ( 4 ) گفت : « اللَّهُ الَّذِي خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ وَ ما بَيْنَهُما فِي سِتَّةِ أَيَّامٍ » و در سورة الزّمر ( 6 ) گفت : « خَلَقَكُمْ مِنْ نَفْسٍ واحِدَةٍ » يعنى خلقكم من صلب آدم عليه السّلام . و ازين معنى در قرآن بسيارست .

و وجه سيم خلق بمعنى كردن بود

و وجه سيم خلق بمعنى كردن بود

چنان كه در سورة الشّعرا