وجوه قرآن ( فارسى ) — الصفحة ٨٣

و وجه سيم حين بمعنى چهل سال بود

سورة الملائكه ( 9 ) گفت : اللَّهُ الَّذِي أَرْسَلَ الرِّياحَ فَتُثِيرُ سَحاباً فَسُقْناهُ إِلى بَلَدٍ مَيِّتٍ فَأَحْيَيْنا بِهِ الْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِها يعنى أحيينا بالماء فينبت فيها من ألوان النّبات و حياتها نباتها .

و وجه چهارم حياة بمعنى زندگانى روز قيامت بود كه بعد آن هرگز نميرند

و وجه چهارم حياة بمعنى زندگانى روز قيامت بود كه بعد آن هرگز نميرند

چنان كه در سورة مريم ( 15 ) گفت : وَ سَلامٌ عَلَيْهِ يَوْمَ وُلِدَ وَ يَوْمَ يَمُوتُ وَ يَوْمَ يُبْعَثُ حَيًّا يعنى حياة بعد الموت يوم القيامة .

و در سورة القيامه ( 40 ) گفت : « أَ لَيْسَ ذلِكَ بِقادِرٍ عَلى أَنْ يُحْيِيَ الْمَوْتى » .

حين - بدان‌كه حين در قرآن بر پنج وجه باشد :

حين - بدان‌كه حين در قرآن بر پنج وجه باشد :

وجه نخستين حين بمعنى ساعة بود

وجه نخستين حين بمعنى ساعة بود

چنان كه خداى در سورة الرّوم ( 17 ) گفت : « فَسُبْحانَ اللَّهِ حِينَ تُمْسُونَ » يعنى صلّوا للّه ساعة تغرب الشّمس « وَ حِينَ تُصْبِحُونَ » يعنى و ساعة يطلع الصّبح « وَ حِينَ تُظْهِرُونَ » يعنى و ساعة تزول الشّمس .

و وجه دوم حين بمعنى شش ماه بود

و وجه دوم حين بمعنى شش ماه بود

چنان كه در سورة ابراهيم ( 25 ) گفت : « تُؤْتِي أُكُلَها كُلَّ حِينٍ بِإِذْنِ رَبِّها » يعنى كلّ ستّة أشهر بأمر ربّها .

و وجه سيم حين بمعنى چهل سال بود

و وجه سيم حين بمعنى چهل سال بود

چنان كه در سورة الإنسان ( 1 ) گفت : « هَلْ أَتى عَلَى الْإِنْسانِ حِينٌ مِنَ الدَّهْرِ » يعنى أربعين سنة .