مرآة الحرمين ( سفرنامه حجاز و تاريخ و جغرافياى راهها و بقاع متبركه آن ) ( فارسى ) — الصفحة ٥٤٨

دربهاى مسجد

كند تا باران بند آيد ، چون ترس آن داشت كه آب بر كشتزارها و خانه‌ها خسارت وارد كند .

پس حضرت دعا كرد و ابرها از آسمان مدينه دور گشت . اين واقعه را بخارى در كتاب خود آورده است . بر روى بيرون اين درب گفتار خداوند : قُلْ يا عِبادِيَ الَّذِينَ أَسْرَفُوا عَلى أَنْفُسِهِمْ لا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِيعاً إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ « 1 » نوشته شده و از درون بر روى آستانه درب نيز اين گفتار خداوند وَ إِذا جاءَكَ الَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِآياتِنا فَقُلْ سَلامٌ عَلَيْكُمْ كَتَبَ رَبُّكُمْ عَلى نَفْسِهِ الرَّحْمَةَ « 2 » . نوشته شده است .

[ تصوير ] عادت اهل مدينه بر آن است كه جنازه‌هاى مردگان خود را ، به اميد شامل شدن رحمت خداوند بر آنان ، از اين درب به درون مسجد مىآورند .

در بيرون اين درب وضوخانه‌اى قرار دارد كه بر روى ساختمان آن اين ابيات نقش

( 1 ) - قران كريم ، سوره زمزم ، آيه 53 ( 2 ) - انعام : 54