مرآة الحرمين ( سفرنامه حجاز و تاريخ و جغرافياى راهها و بقاع متبركه آن ) ( فارسى ) — الصفحة ٤٥٤
ساختمانهاى مدينه
و نماى آن به وسيلهء آجر سياه با پنجره‌ها و نورگيرهاى چوبى منبت‌كارى شده‌اى ساخته شده است . درب خانه‌ها معمولا از زمين بالاتر بود .
همچنانكه در تصوير صفحهء قبل بزرگترين مسافرخانهء آن را از روبرو ملاحظه مىكنيد ، اين ساختمان معروف به « دار السرور است » كه هم اكنون - سال 1326 ه . - در اختيار ورثهء سيد عبد اللّه مدنى است كه يكى از اعضاى مجلس اداره كنندهء مدينه مىباشد .
در تصوير زير دورنمايى از مدينه را از سمت جنوب غربى ملاحظه مىكنيد .
[ تصوير ] كوچه‌هاى مدينه بسيار تنگ است كه عرض هر يك از آنها ، از يك الى دو متر تجاوز نمىكند و عرض خيابانهاى آن نيز از چهار متر بيشتر نيست كه بهترين خيابان آن ، خيابان غرب مسجد النبى است كه آن را « حارة الساحه » مىنامند و طولانىترين خيابان شهر به شمار مىآيد .
در اين خيابان زيباترين بناها قرار دارد . خانهء والى مدينه نيز در اين خيابان است .
خيابان بعدى « خيابان موصل » است كه كنار مسجد و در سمت باب السلام قرار دارد ، اين