منصوري في الطب ( فارسى ) — الصفحة ٥٤٨
پيش‌آگهىهاى بد :
بالا آوردن ، شكمروش و چروكيده‌گى و كبودى چهره در بيمارىهاى سخت ، نشانه‌ى بدى است .
اگر رنگ يك‌باره زرد يا سياه شود يا بيمار يك‌باره دچار خفگى شود و تا جايى كه نتواند آب دهان خود را فرودهد اينها نشانه‌ى مرگ است .
آوا دادن نام مردگان نشانه‌ى بدى است .
اگر در تبى سخت ، بيمار بسيار بالا آورد و يا دچار شكمروش شود . نشانه‌ى بدى است . اگر به همراه آن سكسكه نيز بيآيد كشنده است .
تشنگى بسيار و عرق سرد نشانه‌ى مرگ است .
نفس سرد در تب و فروافتادن نيرو نشانه‌ى نزديكى مرگ است .
داشتن جوش سياه به اندازه‌ى يك نخود و تب بالا نويددهنده‌ى مرگ فرداى آن روز بيمار است .
اگر عرق به مانند جويى سرازير شود نمايشگر مرگ است .
اگر زبان كوچك بيمار برسامى ، آماس كند ، نشانه‌ى مرگ اوست .
اگر گرفتگى اندام‌ها در تب بالا پس از چند روز پديدار شود از نشانه‌هاى كشندگى است .
اگر بيمار چيزى به مانند زنگار بالا آورد به زودى خواهد مرد .
از بدترين پيآمدهايى كه در پى تب‌هاى محرقه ( سوزاننده ) مىآيد ، تب لرز آغازينى است كه بدنبال آن عرق كردن نباشد و اندك بودن عرق در سر و گردن و به ويژه پيشانى و بىخوابى بسيار و رنجورى و دل‌آشوبى و تهىسازى و پريشانى خيال و سردى انگشتان به ويژه اگر با مالش گرم نشود و سردى تن و آتشين بودن درون و پياپى بودن نفس و سبز شدن انگشتان و سياه كمرنگ شدن پيشآب و اندكى آن يا سبز شدن يا زرد پررنگ شدن و نزديك به بستگى عسل پيدا كردن پيشآب و از ميان رفتن تشنگى بىفروكش كردن تب و آماس جگر و شكمبه و بند آمدن پيشآب و پيخال سياه يا سبز و يا قطره‌هاى سياه خون در خونريزى از بينى همه اينها نشانه‌ى بدى هستند .
اگر بيمار خود را به در و ديوار بزند به شكل‌هاى مختلف درآيد و شكم او باد كند و بيآماسد و آنچه در شكم نيز باد كند از نشانه‌هاى بدى هستند .
پيخال سياه رنگ و ترش‌مزه كه اگر روى زمين بيفتد به جوشش دربيايد ، نشان مرگ است . اگر به همراه آن نيرو كاهش يابد ، مرگ نزديك است .