منصوري في الطب ( فارسى ) — الصفحة ٢٤٤
داروهايى كه آب‌كننده و تحليل‌برنده‌اند :
آنچه ترش‌مزه مىباشد ، كمتر ويژگى آب‌كنندگى دارد .
لبلاب ( عشقه ) ، مصطكى به ويژه مصرى آن ، عسل ، برگ و شاخه‌هاى هلو ، انجير خشك ، خرزهره ، بارهنگ ، روغن بلسان كه تجزيه‌ىكنندگى بسنده‌اى دارد ، انگزه ، كه تحليل‌برندگى نمايانى را دارا هستند ، شيرابه‌ى گاوشير ، سداب ، زفت ، فراسيون ، پانسمان برگرفته از مايه‌ى خمير نان ، دانه و خود ترب ، شيرابه‌ى حبه الخضراء ، روغن گل سرخ ، چركى اصنام كه از جايگاه كشتى گرفتن ، مىگيرند ، مرزنگوش ، افشره‌ى خيار چنبر ، مر ، مويز خشك تحليل‌برندگى بيشترى دارند .
بوره ، نطرون ( بوره ارمنى ) و كف هر دوى آنها ، همه‌ى گونه‌هاى كفك دريا . گل شسته نشده‌ى شاموس ، زنگار ، پنير مايه ، چغلوز ( فضله ) ، زوفاى تازه ، گوشت مارى كه پس‌مانده‌هاى خود را از راه پوست به بيرون مىفرستد و پيش از آن كه كاركرد آب كنندگى خود را نمايان كند ، انگيزه‌ى پديدآورنده‌ى شپش بسيار در تنى كه دارنده كيموس پست است ، خواهد بود .
چربى مار بيشترين توان آب‌كنندگى در برابر ديگر چربىهاى جانوران را داراست .
چربى گاوميش كمتر از چربى شير اين ويژگى دارد .
چربى خوك توان آب‌كنندگى بىسوزش را داراست و چربى گوساله كمتر از آن است .
خاكستر استخوان سوخته آب‌كنندگى بسنده‌اى دارد .
همچنين خاكستر پشم سوخته و خاكستر خارپشت سوزانده شده از اين گروه دارويى هستند .
گفتار سوم به پايان رسيد