منصوري في الطب ( فارسى ) — الصفحة ٢٠٣
روغن‌ها :
بيشتر خوش‌بوكننده‌ها گرم‌اند مگر آن خوش‌بوكنندگانى كه احساس شوند مانند احساسى كه از گلاب و كافور و صندل به دست مىآيد .
روغن‌ها :
روغن‌ها :
روغن زيتون : گرم است و هرچه بيشتر گرم باشد بيشتر سك‌زننده و بادآورست .
سنگينى و سفتى و تباه شدن ديگر روغن‌ها را ندارد .
روغن حيوانى ( سمن ) : بالاترين ارزش خوراكى را در ميان همه‌ى روغن‌ها دارد و سنگين‌تر از ديگر روغن‌هاست .
روغن گردو : بسيار گرمازاست . نيروى آب‌كنندگى بسيار بالايى را دارد .
روغن نارگيل : گرم است و گرده را گرم مىكند .
روغن كرچك ( خروع ) « 1 » : گرم و پاك‌كننده‌ى پىها از ليزىهايى است كه در آنها گرفتار مىشوند .
روغن بادام : ميانه است . براى سينه و شش و پيشآبدان و گرده خوب است . در فروروندگى كند است .
روغن ترب : گرم و نرم‌كننده و آب‌كننده است و براى درد گوش از هواى فشرده و سرما سودمند مىباشد .
روغن بان « 2 » : گرم و نرم‌كننده است .
روغن سوسن : گرم است ، آرام و نرم‌كننده‌ى پىهاست ، براى بيمارىهاى زهدان نيز سودمند است .
روغن نرگس : نيز اين‌چنين است .
روغن بنفشه : سرد و خواب‌آور است .
روغن نيلوفر : نيرومندتر از بنفشه است .
روغن كدو : مانند آنهاست و نيز براى گرما و شب‌زنده‌دارى ( بىخوابى ) خوب است .
روغن گل سرخ : سرد است ، براى سردرد و بيمارىهاى از گرمى در سر خوب است .
( 1 ) . خروع : ن . ك نمايه داروهاى تكى ( 2 ) . بان : ن . ك نمايه داروهاى تكى