منصوري في الطب ( فارسى ) — الصفحة ١٤٦
نشانه‌هاى آوا و سخن و تنفس :
اگر چهره‌اى خشمگين داشته ، همواره خشمگين و اگر شرمگين است .
اگر رخساره‌اى شرمگين دارد پس كمرو مىباشد .
چنانچه سيماى گوشت‌آلود داشته باشد ، تنبل و نادان است .
اگر گونه‌هاى او پرگوشت باشد ، داراى سرشت تند است .
اگر سيماى او لاغر باشد بسيار بافهم و ارزش‌گذار است .
كسى كه رخساره‌ى كوچك داشته باشد ، پست و چاپلوس و نابكار است .
اگر صورتى بسيار گرد داشته باشد ، نادان است .
اگر بزرگى چهره بسيار باشد پس تنبل است .
كسى كه صورتى دراز داشته باشد ، خيلى بىشرم است .
كسى كه سيمايى گستاخ دارد ، بداخلاق است مگر بندرت .
كسى كه گيجگاه و رگ گردن « 1 » باد كرده داشته باشد ، بسيار خشمگين است .
نشانه‌هاى گوش :
نشانه‌هاى گوش :
كسى كه گوش بلند دارد ، نادان و دراز عمر است .
آنكه گوش كوچك دارد ، نشانه‌ى نابكارى و كوتاهى عمر است .
كسى كه گوش آويخته « 2 » دارد ، كوتاه عمر است .
نشانه‌هاى آوا و سخن و تنفس :
نشانه‌هاى آوا و سخن و تنفس :
كسى كه صداى زمخت دارد ، بىپروا و دلاور است .
كسى كه تند سخن مىگويد ، عجول و كم‌فهم است .
كسى كه بلند و تند سخن گويد پس عجول و بداخلاق و بسيار خشمگين است .
كسى كه نفسى بلند دارد ، فرومايه است . كسى كه آواى سنگين دارد ، پرخور « 3 » است .
كسى كه تودماغى « 4 » سخن گويد ، رشك‌بر و نهانى به مردم بدى مىكند .
( 1 ) . اوداج : تك آن را « وداج » خوانند ، رگى است در گردن Jugular vein ن . ك « أوداج » نمايه واژگان ( 2 ) . أغضف : ن . ك « اغضف » نمايه واژگان ( 3 ) . رغيب البطن : ن . ك « رغيب البطن » نمايه واژگان ( 4 ) . آغن الصوت : ن . ك « غنه » نمايه واژگان