ميزان الطب ( فارسى ) — الصفحة ٢٥٠

مَذْى :

مُثَلَّث :

مُثَلَّث :

مثلث طبى عبارت است از سه جزء آب انگور كه يك جزء آب بدان افزايند و مجموع را بجوشانند تا ثلث آن بخار شود .

مَجرّهء بينى :

مَجرّهء بينى :

مجراى بينى به حلق را گويند .

مُجَفّفات :

مُجَفّفات :

داروهايى هستند كه رطوبتهاى بدن را از بين مىبرند .

مُجْلِى :

مُجْلِى :

دارو يا چيزى كه رطوبتهاى لزج سطح عضو و دهانه‌هاى منافذ بدن را بر طرف كند ، مانند عسل .

مِجْمَر :

مِجْمَر :

منقلى كه در آن عطريات ، عود و غيره مىسوزانند .

مُحْتَقن گرديدن :

مُحْتَقن گرديدن :

حبس شدن

مِحْجَمَه :

مِحْجَمَه :

شيشهء حجامت و يا شاخ حجامت كه با آن بدن را بادكش مىكنند .

محرورى :

محرورى :

كسى كه مزاج گرم دارد .

مَحْشُوّ :

مَحْشُوّ :

پركرده شده ، آگنده

مِحْقَنَه :

مِحْقَنَه :

وسيله‌اى كه با آن حقنه مىكنند .

مُحَلِّلات :

مُحَلِّلات :

داروهايى هستند كه ماده را آمادهء تبخير مىكنند و سپس ماده بخار مىگردد ، مانند جُندبيدستر .

مُخَلَّل :

مُخَلَّل :

در سركه پرورانده شده

مُدِرّات :

مُدِرّات :

داروها و چيزهايى كه ادرارآور است .

مُدَمِّعات :

مُدَمِّعات :

داروهاى اشك‌آور

مُدَمّل :

مُدَمّل :

آنچه كه زخم را از چرك پاك كند و دهانهء زخم را به هم آورد ، مانند دَمُ الْأَخوين .

مُدَهَّن :

مُدَهَّن :

چرب ، پر روغن

مِدّة :

مِدّة :

چركى كه از زخم بيرون مىآيد .

مَذْى :

مَذْى :

رطوبتى است كه هنگام نعوظ بر سر آلت مىآيد و مجراى آن بالاتر از مجراى منى است .