المسالك و الممالك ( فارسى ) — الصفحة ٦٤

پاورقيها

فاصله‌اش تا ارجان بيست و شش فرسخ است .

( 271 ) - اصطخر : از بهترين دژها و شهرها و كوره‌هاى فارس است ؛ استخرى گويد : و اما اصطخر شهرى ميانه و وسعتش يك مايل است ، و از قديمترين و مشهور - ترين شهرهاى فارس است .

( 272 ) - رامهرمز : معنى رام به فارسى مراد و مقصود است و هرمز يكى از كسراها باشد ؛ از شهرهاى خوزستان است كه در آن خرما و گردو و أترنج به عمل آيد ، كه در ديگر شهرهاى خوزستان تمامى آن عمل نمىآيد .

( 273 ) - ايذج : كوره شهرى بين خوزستان و اصفهان ، و از بهترين شهرهاى اين كوره است و در وسط كوهها قرار دارد و برف‌گير است كه برف آن به اهواز و نواحى آن منتقل مىشود .

( 274 ) - عسكر مكرم : شهرى مشهور در نواحى خوزستان ، منسوب به مكرم بن مفراء الحارث ، يكى از فرزندان جعونة بن حارث بن غير بن عامر .

( 275 ) - تستر : بزرگترين شهر در خوزستان است و آن معرب خوزستان باشد .

( 276 ) - جنديشاپور : شهرى در خوزستان كه شاپور بن اردشير ساخت ، و در آن اسراى روم و گروهى از سربازان خود را سكنى داد ؛ حمزه اصفهانى گويد : جنديشاپور معرب « به از انديوشافور » يعنى بهتر از انطاكيه است .

( 277 ) - سوس : شهرى در خوزستان كه در آن قبر دانيال پيامبر عليه السلام قرار دارد . حمزه گويد : سوس معرب شوش به معنى نيكو ، خوش آب و هوا ، لطيف و . . . باشد .

( 278 ) - سرق : يكى از كوره‌هاى اهواز ؛ نهرى بر آن است كه اردشير بهمن پسر اسفنديار حفر كرد و مركز آن دورق است .

( 279 ) - نهر تيرى : شهرى از نواحى خوزستان .

( 280 ) - مناذر كبرى و صغرى : دو شهر از نواحى خوزستان .

( 281 ) - أزم : منزلگاهى بين سوق الاهواز و رامهرمز .

( 282 ) - بوان : سه موضع بدين نام وجود دارد كه مشهورترين آن در فارس ميان ارجان و نوبندجان و يكى از تفريحگاه‌هاى دنياست .

( 283 ) - اردشيرخره : از بهترين كوره‌هاى فارس ؛ و شيراز و جور و خبر و ميمند و سيمكان و بر جان و خوار و سياف و كام فيروز و كازرون و غيره از جمله آن است .

( 284 ) - دورق : شهرى در خوزستان كه قصبه كوره سرق است ، به آن دورق الفرس نيز گويند .

( 285 ) - فسا : شهرى در فارس ، خوش آب و هواترين شهرهاى آن ، و فاصله‌اش تا شيراز چهار مرحله است .

( 286 ) - دارابگرد : ولايتى در فارس و همچنين روستائى در كوره اصطخر .

( 287 ) - جور : شهرى در فارس و فاصله‌اش تا شيراز بيست فرسخ ؛ عضدالدوله ابن بويه جهت تفريح به اين شهر رفته و نام آن را فيروزآباد گذارد .

( 288 ) - بيضاء : شهرى مشهور در فارس ؛ حمزه گويد : نام آن در روزگار حاكميت