نقض ( بعض مثالب النواصب في نقض بعض فضائح الروافض ) ( فارسى ) — الصفحة ٥٧٧
اما آنچه گفته است كه : « بر شعرهاى ركيك » عجبست كه چون در بازارها
اوّلا كوربخت اگر وقتى بتقليد شيعى بوده است بايستى كه شنيده بودى كه بمذهب شيعت منهىّ است شعر گفتن تا بمذهب محقّقان شيعت چون خواجه امام رشيد متكلّم و غير او را مذهب است كه روا نباشد كه ائمّه شعر منظوم گويند و نه انبيا ، و در همهء عمر مصطفى ( ص ) نيم بيت را حوالت كنند به دو كه گفت : ستبدى لك الأيّام ما كنت جاهلا « 1 » و بقيّهء شعر نه بر نظم شعر گفت تا شاعر نباشد و بارى تعالى بر سبيل مدح او را گفت : وَ ما هُوَ بِقَوْلِ شاعِرٍ قَلِيلًا ما تُؤْمِنُونَ « 2 » و همهء علماء شيعت متّفق‌اند كه جعفر بن محمّد الصّادق ( ع ) گفت « 3 » : چون به روزه باشى « 4 » شعر مخوانيد كه نقصان روزه كند گفتند :
اگرچه شعر حق باشد ؟ - گفت : و آن كان حقّا . پس معلوم شد كه بناء مذهب شيعه بر شعر نباشد .
اما آنچه گفته است كه : « بر شعرهاى ركيك » عجبست كه چون در بازارها
اما آنچه گفته است كه : « بر شعرهاى ركيك » عجبست كه چون در بازارها
آن شعرهاى غرّا شنوند كه :
حمد للّه « 5 » كه ما مسلمانيم * نه ز قمّيم و نه ز كاشانيم
كجا اشعار و ابيات بزرگ در چشمش آيد چون شعر كسائى ، و اسعدى ، و عبد الملك بنان معتقد ، و خواجه على متكلّم ، و احمدچه ، و خواجه ناصحى ، و امير - قوامى ، و قائمى ، و معينى ، كه هربيتى را بهاجهانى سزد و توحيد و زهد و مناقب را دشمن ندارد مگر فلسفيى اباحتيى خارجيى ، اينست جواب بوجه بىخصومت .
اما جواب آنچه گفته است كه : « فلان كس علويى را بخواب ديده است گيسوها در برافكنده » بندانسته است كه در بيشتر بقاع كه تربتهاى ساداتست خواب سنّيان ديده‌اند چنان كه ببار كرسب و ساوه و بناهق « 6 » و باطان رى و بزرقا « 7 » و فارس و بصره و خوزستان
( 1 ) - صدر بيتى است از معلقهء طرفة بن عبد بكرى كه از معلقات سبع است و ذيل آن اينست : « و يأتيك بالاخبار من لم تزود » و تفصيلى در موضوع اين بيت در تعليقات چاپ اول نوشته‌ايم ( رجوع شود بص 627 - 628 ) . ( 2 ) - آيهء 41 سورهء مباركهء الحاقة . ( 3 ) - م ب ن : « فرمود » . ( 4 ) - م ح د : « باشيد » و در متن در فعل اوّل « باشى » را بجاى « باشيد » به كار برده است مانند شيخ ابو الفتوح ( ره ) در سراسر تفسير خود چنان كه در تعليقات نوشته‌ايم . ( 5 ) - ع ب م ن « به حمد اللّه » ح : « شكر للّه » د : « شكر ايزد » . ( 6 ) - كذا ( 7 ) - م ب : « برزقا » ن : « برزق » .