ديوان فياض لاهيجى ( فارسى ) — الصفحة ٨٠

[ بىتو به زندان غم هيچ نجنبم ز جا ]

جواب « ترجمة الشوق » چون ز اعجازست * خطاب « معجزة الشوق » خواهد از احرار

چو اين قصيده به كام دلم تمامى يافت * خدا كند كه درين روضه با دل افكار

به مجمعى كه بود نسخهء قضا و قدر * به محفلى كه بود آبروى عرض شمار

به دست نسخهء مدح و به لب ترانهء عشق * به ديده گريهء شوق و به سينهء نالهء زار

دهم ز سوز درونى برون ز دل اين خون * كنم به ناله و زارى روايت اين اشعار

كه آتش افتد در جان نقش فرش حريم * كه آب گردد در چشمِ صورت ديوار

بجز رضاى تو چون كام دل نمىدانم * حديث جايزه هرگز نمىكنم اظهار

متاع مهر تو هرگز مباد كم ز دلم * كه هست مايهء سوداى من درين بازار

بىتو به زندان غم هيچ نجنبم ز جا * زلف تو زنجير كرد موى به موى مرا

كس به كدامين اميد از تو دلى خوش كند * عهد ندارد ثبات وعده ندارد وفا

سايهء سوداى او از سرِ ما كم مباد * زلف پريشان كه هست سلسله جنبان ما

او همه تن كبر و ناز ما همه عجز و نياز * اى دل خام آرزو ما ز كجا او كجا

روز وصالش نهشت شرم كه بينم رخش * دل همه تن داغ من من همه داغ حيا

من به چه طالع دگر در دل او جا كنم * گريهء من بىاثر نالهء من نارسا

عمر نماند به كف يار نيايد به چنگ * دل نشود نااميد كام نگردد روا

يار ز ما در گريز چرخ به ما در ستيز * وين دل پررستخيز خود ننشيند ز پا

از پى ما مىكشد عشوه كمان ستم * بر دل ما مىزند غمزه خدنگ جفا

بس كه غم هجر او تفرقه در من فكند * در بر من دل جدا سوزد و داغش جدا

گريهء من همچو آب سرو قدش را ضرور * خندهء او چون نمك داغ دلم را سزا

خندهء صبح مراست گريه گره در گلو * گريهء شام مراست خندهء غم در قفا

مىروم از خويشتن بسته مگر بهر من * بوى سر زلف يار نامه به بال صبا

بوى كباب دلم مغز جگر مىخورد * هان به حديثم مباد گوش كسى آشنا

رفت ز عيشم شگون كرده‌ام اين آزمون * رنگ ندارد كنون در كف من اين حنا

كس به كدام اعتماد دل به جهان خوش كند * عمر چنين بىدرنگ يار چنين بىوفا