ديوان فياض لاهيجى ( فارسى )
- المؤلف: عبد الرزاق اللاهيجي
- الوفاة: 1072
- القسم: الأخلاق والعرفان
- الناشر: شركت انتشارات علمى فرهنگى - تهران
فهرس الكتاب
- فهرست
- مقدمه
- مختصرى از احوال و آثار فياض لاهيجى
- عصر و سبك شاعر
- مشخصات نسخ خطى ديوان
- قصايد
- 1 در توحيد
- [ اى بر فراز مسند الّا گرفته جا ]
- 2 در توحيد
- [ اى مخترع اين نُه فلك دايره‌سان را ]
- 3 در ستايش حضرت ختمى مرتبت
- [ ترا كه مهر سپهرى نزيبد اى دلبر ]
- 4 در نعت حضرت ختمى مرتبت
- [ چشم دارد بر متاع ما سپهر چنبرى ]
- تجديد مطلع
- [ پيش قصر قدرتت افكنده ناخوش منظرى ]
- 5 در مدح حضرت محمد ( ص ) و وصف مرقد او
- [ دلا تا چند خود را فرش اين نه سايبان بينى ]
- 6 در مدح امير المؤمنين على ( ع )
- [ به مشامم نرسد بوى گلى از چپ و راست ]
- تجديد مطلع
- [ در چمن پيش لبت وانشد ار غنچه رواست ]
- تجديد مطلع
- [ جلوه‌ات دوش كه سامان چمن مىآراست ]
- 7 در مدح مولى الموالى على ( ع )
- تجديد مطلع
- [ كند سپهرِ خم انديشهء كمانش و لرزد ]
- 8 در منقبت امير المؤمنين على ( ع )
- [ اگرم نه عافيت غمت رقم خلاصى جان دهد ]
- 9 در منقبت امير المؤمنين على ( ع )
- [ اى لعل گرفته ز تكلم به گهر بر ]
- 10 در مدح امير المؤمنين على ( ع )
- [ اگر صبا بگشايد ز زلف يار گره ]
- 11 در مدح امير المؤمنين على ( ع ) و اثبات اينكه او وصى و خليفهء بر حق است
- [ سزاى امامت به صورت بمعنى ]
- 12 در مدح حضرت فاطمه زهرا ( ع )
- [ چنان به صحن چمن شد نسيم روح‌افزا ]
- 13 در مدح و منقبت امام حسن ( ع )
- [ بيا كه شيشه قسم مىدهد به عهد كهن ]
- تجديد مطلع
- [ نموده عارضت آن نور وادى ايمن ]
- 14 در منقبت سيدالشهدا امام حسين ( ع )
- [ به يار نامه نوشتم به خون صبر و سكون ]
- تجديد مطلع
- [ زهى مكان تو از عرصهء خيال برون ]
- 15 در مدح سيد الساجدين امام زين العابدين ( ع )
- [ شكر خدا كه با فلكم هيچ كار نيست ]
- 16 در منقبت باقر العلوم امام محمد باقر ( ع )
- [ طلسم رنگ چمن را بهار بسته چنان ]
- 17 در مدح امام جعفر صادق ( ع )
- [ كمال عقل همينست در جهان غرور ]
- تجديد مطلع
- [ ندانم از نظر من چسان بود مستور ]
- 18 در مدح امام موسى كاظم ( ع )
- [ ز تاب شعشعهء آفتاب در سرطان ]
- 19 قصيدهء « معجزة الشوق » در جواب « ترجمة الشوق » عرفى در منقبت على بن موسى الرضا ( ع ) و حضرت معصومه ( ع ) و يادى از صدر المتألهين
- [ محيط عشق كه ما مركزيم و غم پرگار ]
- تجديد مطلع
- [ ز موج رنگ گل و سبزه در هواى بهار ]
- تجديد مطلع
- [ مرا دليست ز درد فراق يار و ديار ]
- تجديد مطلع
- [ فغان ز كج‌روشيهاى چرخ ناهموار ]
- تجديد مطلع
- [ خلاف راى تو بر عقل آن‌چنان دشوار ]
- 20 در منقبت امام محمد تقى ( ع )
- [ بىتو به زندان غم هيچ نجنبم ز جا ]
- 21 در مدح امام على النقى ( ع )
- [ ز شوخى نه در ديده آيى نه در بر ]
- 22 در مدح امام حسن عسكرى ( ع )
- [ تا كى از حوت كند جا به حَمَل مهر بدل ]
- 23 در مدح حضرت مهدى قائم آل محمد ( عج )
- [ تا بكى غافل توان بودن ز مكر روزگار ]
- 24 در منقبت حضرت صاحب‌الامر و العصر ( عج )
- [ كنون خوشست كشيدن شراب خندهء گل ]
- 25 در مدح صدر ، و وصف آستانهء حضرت معصومه ( ع )
- [ به خانه‌اى كه تو كردى دمى درو مسكن ]
- 26 در مدح شاه صفى
- [ پرده از رخ برفكن وز گوشهء ابرو نقاب ]
- تجديد مطلع
- [ اى به ديدار گل رويت چمن را آب و تاب ]
- تجديد مطلع
- [ بر سرير پادشاهى پادشاه كامياب ]
- 27 در رثاى ملا صدرا
- [ زين هفتخوان كه پايهء او بر پى فناست ]
- 28 در مدح مرتضى قلى خان از امراى گيلان
- [ زبان اهل سخن تا به حرف گردانست ]
- 29 در مدح ميرزا حبيب اللّه صدر
- [ ز باد حادثه آخر به اين شدم دلشاد ]
- 30 در مدح ملا صدرا
- [ ماه نو و عيد صد چنين باد ]
- 31 در مدح شاه عباس ثانى
- [ داد باد صبح رنگين مژده‌اى از نوبهار ]
- 32 در مدح ميرزا حبيب اللّه صدر
- [ درين رباط دو در نه مسافرم نه مقيم ]
- تجديد مطلع
- [ ز ناتوانى از خويش مىروم چو نسيم ]
- 33 در مدح ميرزا حبيب اللّه صدر الدين
- [ رسيد مژده كه آمد پناه ملت و دين ]
- 34 در مدح ميرزا حبيب اللّه صدر الدين
- [ عشق در كام من اول ز هر سودا ريخته ]
- 35 در مدح شاه صفى
- [ شكر كه گرديد ز لطف خداى ]
- 36 در مدح صدر الصدور ، صدر اعظم وقت
- [ اكنون كه تازه گشت دلا عهد خرمى ]
- تجديد مطلع
- [ اى روزگار را به وجود تو خرمى ]
- 37 در مدح شاه عباس ثانى
- [ مبارك جهان را نشاط جوانى ]
- غزليات
- 1 [ رويش كه هست رنگ ز رخسار مه‌ربا ربا ]
- 2 [ من و كويى كه كس را نيست جز عشرت به ياد آنجا ]
- 3 [ رواج بيدلان از مهر دلداران شود پيدا ]
- 4 [ جنون تكليف سير كوه و صحرا مىكند ما را ]
- 5 [ نه سامان سفر باشد نه سوداى حضر ما را ]
- 6 [ تا حلقه نشد زلف بت سركش ما را ]
- 7 [ الهى آب و رنگ شعله ده مشت گل ما را ]
- 8 [ تو اى بلبل گهى از نالهء خود شاد كن ما را ]
- 9 [ اى كرده سرمه از ناز چشم غزاله‌ها را ]
- 10 [ تمناى تو جان اندر تن آرد نقش ديبا را ]
- 11 [ چو دادند اختيار كل قضا را ]
- 12 [ نكرد ناخن تدبير اثر دل ما را ]
- 13 [ خوى كرده و فشانده بر آتش گلاب را ]
- 14 [ يك جهان برهم زدم كز جمله بگزيدم ترا ]
- 15 [ تا شفيع خويش كردم صاحب معراج را ]
- 16 [ اين قدر آب هوس بستن به جوى دل چرا ]
- 17 [ ها مژده كه جانانه خراميد به صحرا ]
- 18 [ كى مىدهم به جنس دوا نقد درد را ]
- 19 [ صلايى مىزنم امروز مهوش خود را ]
- 20 [ چو جوهر بَر دم شمشير او دادم دل خود را ]
- 21 [ به ناز و غمزه خود آموختم جانانهء خود را ]
- 22 [ هرزه كمر نبسته‌ام كينهء روزگار را ]
- 23 [ پنجه مىبازد خرد آن دست چوگان باز را ]
- 24 [ چنان سوداى او بر خويش مىپيچاند آتش را ]
- 25 [ سخن از خود رود چون گرد سر گردد زبانش را ]
- 26 [ تا ز دم‌سردان نگه دارم چراغ خويش را ]
- 27 [ نمود از پرده رخ يارم نمىخواهم دلايل را ]
- 28 [ كم گير بهر حادثه عقل كفيل را ]
- 29 [ مستى مدام جام هوس مىدهد مرا ]
- 30 [ از ناتوانى مىكشد دوش نفس بار مرا ]
- 31 [ بىتپش آرام كى باشد دل زار مرا ]
- 32 [ چو كرد خاك ره يار روزگار مرا ]
- 33 [ دل مىكشد به لاله و راغ دگر مرا ]
- 34 [ از گريه خلاصى نبود چشم ترم را ]
- 35 [ باز دارد عشق در آغوش بيهوشى مرا ]
- 36 [ منم كه كرده‌ام الماس نشئه مرهم را ]
- 37 [ كتابت كى تواند داد داد بىقراران را ]
- 38 [ نمىدانم چه آيينست كافر كج‌كلاهان را ]
- 39 [ ز پس افتادگان عرض نيازى پيشوايان را ]
- 40 [ ز من منت بود سرو و سمن را ]
- 41 [ گر كشم بر رخ دريا مژهء پرخون را ]
- 42 [ نمىپوشد چو خورشيد آن پرى از هيچ كس رو را ]
- 43 [ از بيم دريا كى كنم ترك اين ره كوتاه را ]
- 44 [ بستم ز چارگوشهء عالم نگاه را ]
- 45 [ گر نهان سازم غم عشقت چه سازم ناله ر ] ا
- 46 [ سايهء زلفت به سر شمشاد سازد شانه را ]
- 47 [ عشق چو پرده بردَرَد حسن كرشمه‌زاى را ]
- 48 [ مصوِّرگونه از رويت دهد حسن مثالى را ]
- 49 [ دل به زلفش مىكشد آشفته سامانى مرا ]
- 50 [ بيا ساقىّ و آتش در زن اين زهد ريايى را ]
- 51 [ جدا از دوستان در مرگ مىبينم رهايى را ]
- 52 [ لبريز شكوه شد دل حسرت‌پرست ما ]
- 53 [ خاك شد تا در ره او جسم غم پرورد ما ]
- 54 [ عشق آمده آتش زده در نيك و بد ما ]
- 55 [ جز داغ سينه گل نكند در بهار ما ]
- 56 [ گفته‌اى بيدار بايد عاشق ديدار ما ]
- 57 [ كرد جا داغ جنون باز ز نو بر سر ما ]
- 58 [ تدبير ماست در گرو عقل پير ما ]
- 59 [ اى غايب از نظر كه تويى مست ناز ما ]
- 60 [ نايد بدر از سينه ز تنگى نفس ما ]
- 61 [ بى جا نبود سعى بتان در هلاك ما ]
- 62 [ آيينهء هر لاله‌عذارست دل ما ]
- 63 [ پُرست ياد تو در كنج ديده و دل ما ]
- 64 [ آتش چكد چو آب ز طرز بيان ما ]
- 65 [ مشق شوخى مىكند طفلى به قصد جان ما ]
- 66 [ اى تشنه تيغ ابروى نازت به خون ما ]
- 67 [ گر مستيى ز لعل بتان مىكنيم ما ]
- 68 [ بس كه افسردگى از هجر تو شد پيشهء ما ]
- 69 [ كارگر نيست به غم تيشهء انديشهء ما ]
- 70 [ غصه را دل نگشايد بجز از سينهء ما ]
- 71 [ وصل شد باعث جدايى ما ]
- 72 [ ز روح باده صدره گرچه شد خالى تن مينا ]
- 73 [ الهى فيض مشرب ده كه دلگيرم ز مذهبها ]
- 74 [ بر وضع افلاك اى پسر كم تكيه كن بر كارها ]
- 75 [ تا تو افكندى به دولت سايه بر گلزارها ]
- 76 [ نفى قيل و قال كم كن اى كه خواهى حالها ]
- 77 [ الا يا ايّها السّاقى ادر كاساً و ناولها ]
- 78 [ كجا شد آن نمك‌پاشى به زخم هم‌زبانيها ]
- 79 [ به گلستان چو روى گل شود از روى تو آب ]
- 80 [ بنشين كه بىرخ تو ندارم قرار و تاب ]
- 81 [ عُجب در مستى ندارد هيچ فرقى با شراب ]
- 82 [ همين نه مرهم دلهاى خسته است شراب ]
- 83 [ دلم از غصه رنجورست امشب ]
- 84 [ بىلبت ساغر مى آه ندارد امشب ]
- 85 [ نگه نكرده گذشتى ز من به ناز امشب ]
- 86 [ گر برين قامت فزايد جلوه‌اى آن دل‌فريب ]
- 87 [ زلف را با تيره‌بختى شد رخ جانان نصيب ]
- 88 [ غنچه را از حسرت لعل تو دل در بر بسوخت ]
- 89 [ امشب ز فرقت تو دلم چون چراغ سوخت ]
- 90 [ اگرچه شعلهء حسنت تمام عالم سوخت ]
- 91 [ جلوهء قد تو از چاك دل ما پيداست ]
- 92 [ پيشهء ما عشق و رندى كار ماست ]
- 93 [ ما به اين بىاعتبارى مهر سرگردان ماست ]
- 94 [ گل بىرنگ عشق چيدهء ماست ]
- 95 [ در عشق تو ناله پيشهء ماست ]
- 96 [ دل بد مكن ز همدمى غم كه آشناست ]
- 97 [ تا همچو گل پياله شكفتن گرفته است ]
- 98 [ تا به رخسار تو زلف مشك‌فام افتاده است ]
- 99 [ جز تو عاشق را كسى كى سر به صحرا داده است ]
- 100 [ با وجود ضعف كى ما را كس از جا برده است ]
- 101 [ باز ذوق عاشقى بر عقل زور آورده است ]
- 102 [ جسم خاكى گر بميرد آتش جان زنده است ]
- 103 [ امشب دگر نگاه كجت جاودانه است ]
- 104 [ شيشه هم‌بزمست با او ساغرش هم‌مشربست ]
- 105 [ چو موج بر سر آبيم و حال سخت خرابست ]
- 106 [ مهروى تو كه آرايش هر مهتابست ]
- 107 [ نظر به روى تو دارد نگاه بىادبست ]
- 108 [ عشوه‌اش چون در چمن آيين لطف و نازبست ]
- 109 [ تنم از رنج و بلا مايه ده ايوبست ]
- 110 [ باز با مژگان ما سيلاب عهد تازه بست ]
- 111 [ دستگاه حسن ليلى گوشه‌اى از كار تست ]
- 112 [ سوداى تو از جان وفاكيش نرفتست ]
- 113 [ تنها نه ديده‌ام به رخ نازنين تست ]
- 114 [ نه ز ابرش خبر و نه ز بهارش يادست ]
- 115 [ از هستى تو عالم ويرانه پر شدست ]
- 116 [ خاطر ما به تو صد جا بندست ]
- 117 [ ز زهر ناوك او دل چو شهد خرسندست ]
- 118 [ چون بر سر راه عدمست آنچه وجودست ]
- 119 [ يوسف بازار ما هم خود خريدار خودست ]
- 120 [ گذشت موسم گل ليك يار جلوه‌گرست ]
- 121 [ دلم پايبند نسيم بهارست ]
- 122 [ دل تهى از خون شد و ديده چو كوثرپرست ]
- 123 [ مگر از عشق نگارى به دلش تأثيرست ]
- 124 [ گهى كه ديده نه بر روى آن صنم بازست ]
- 125 [ منم كه مرغ دلم صيد عشوه و نازست ]
- 126 [ تا به روى تو در غمكدهء من بازست ]
- 127
- 128
- 129
- 130
- 131
- 132
- 133
- 134
- 135
- 136
- 137
- 138
- 139
- 140
- 141
- 142
- 143
- 144
- 145
- 146
- 147
- 148
- 149
- 150
- 151
- 152
- 153
- 154
- 155
- 156
- 157
- 158
- 159
- 160
- 161
- 162
- 163
- 164
- 165
- 166
- 167
- 168
- 169
- 170
- 171
- 172
- 173
- 174
- 175
- 176
- 177
- 178
- 179
- 180
- 181
- 182
- 183
- 184
- 185
- 186
- 187
- 188
- 189
- 190
- 191
- 192
- 193
- 194
- 195
- 196
- 197
- 198
- 199
- 200
- 201
- 202
- 203
- 204
- 205
- 206
- 207
- 208
- 209
- 210
- 211
- 212
- 213
- 214
- 215
- 216
- 217
- 218
- 219
- 220
- 221
- 222
- 223
- 224
- 225
- 226
- 227
- 228
- 329
- 230
- 231
- 232
- 233
- 234
- 235
- 236
- 237
- 238
- 239
- 240
- 241
- 242
- 243
- 244
- 245
- 246
- 247
- 248
- 249
- 250
- 251
- 252
- 253
- 254
- 255
- 256
- 257
- 258
- 259
- 260
- 261
- 262
- 263
- 264
- 265
- 266
- 267
- 268
- 269
- 270
- 271
- 272
- 273
- 274
- 275
- 276
- 277
- 278
- 279
- 280
- 281
- 282
- 283
- 284
- 285
- 286
- 287
- 288
- 289
- 290