ديوان فياض لاهيجى ( فارسى ) — الصفحة ٦٦

[ ز تاب شعشعهء آفتاب در سرطان ]

شميم « 8 » خلق تو روحى دميده در تن روح * نسيم لطف تو جانى فزوده بر سر جان

بهار اگر ورقى خواند از گلستانت * كتابخانهء گل را دهد به باد خزان

به پيش ابر كف تست باد در كف ابر * ز دست بخشش دست تو خاك بر سر كان

مثال امر تو نافذ شود به خاك ثقيل * برات نهى تو جارى بود بر آب روان

به كوه حلم تو سنجند اگر گرانى كوه * سبك چو گرد رود بر هوا جبال گران

به بحر دست تو گر افكنند قلزم را * ز بيم غرق چو موج از ميان رود به كران

به دشمنى تو نافع نمىشود طاعت * به دوستى تو نقصان نمىكند عصيان

اگر تو پا ننهى در ميانه چون پرگار * رسد به دايرهء روزگار صد نقصان

نصيحتى ز تو رهبرتر از هزار دليل * خطابتى ز تو پرنفع‌تر ز صد برهان

اگرچه نزد خرد نارسيده‌اى به وجوب * ولى مكان تو صدره گذشته از امكان

به جام جم نتوان يافت آنچه ديد خرد * ز خشت گنبد گردون مشابه تو عيان

به پيش او چه بود هفت گنبد گردون * به جنب او چه كند هشت روضهء رضوان

خلاف راى تو زان نقص دين بود كه خداى * به تار عهد تو تابيده رشتهء ايمان

خلل‌پذير شود پنج ركن دين يك‌بار * اگرنه مهر تو دين راست اعظم الاركان

اگر به خاك درت تشنه را دهند نويد * دگر هوس نكند آب چشمهء حيوان

هواى كوى تو در سر كسى كه رفت به خاك * بود به باغ جنان چشم حسرتش نگران

براى حكم تو گل گوش پهن كرده به باغ * كه تا تو نهى كنى بنددى ز خنده دهان

زبان گشوده پى عرض مدعا سوسن * اگر تو امر نمايى درآيدى به زبان

اگر ز خاك درت توتيا كند نرگس * شود چو چشم جهان‌ديده روشناس جهان

عدو هراسد از تو چنان كه سايه ز نور * حذر نمايد خصم از تو چون ز نار دخان

كسى كه خصم ترا ديد بر سرير چه گفت * بود به جاى سليمان گرفته ديو مكان

خلافتى كه به قد تو راست همچو قباست * اگر به خصم پسندى چه باك و نقصت از آن

هواى شوكت صاحب‌قرانيش نبود * كسى كه در دو جهانست صاحب القرآن

ز رنگ و بو بود آرايش جمال عدو * چنان كه زينت طاوس باشد از الوان

دلى نبندد عاقل به رنگ بىمعنى * سرى ندارد دانا به صورت بىجان

ارادت تو دهد كلك امر را حركت * كراهت تو دهد حكم نهى را جريان

بدون حكم تو تقدير كم كند خواهش * خلاف راى تو كمتر قضا دهد فرمان

همه به موجب حكم خدا كند حركت * ارادت تو كه كلك قضاى راست بنان

( 8 ) - شميم ، بوى خوش .