ديوان فياض لاهيجى ( فارسى ) — الصفحة ٣٩٠

[ 1 « يا ساقى كوثر مدد » ]

بيا پيشتر زانكه غوغا شود * در صبح بر روى شب وا شود

سر از خواب چون گل سبكبار كن * صراحى به خوابست بيدار كن

بفرماى ساغر بگيرد وضو * به مى چشم و روى قدح را بشو

نخسبى كه خور رونما مىشود * نماز صراحى قضا مىشود

حريفان همه جابجا خفته‌اند * ز رنج خمار شب آشفته‌اند

به مهرت درين كوى پابسته‌اند * به لطف تو اميدها بسته‌اند

به هر دست جام شرابى رسان * مر اين تشنگان را به آبى رسان

نخستين به من ده كه درمىكشم * مناجات‌گويان بسر مىكشم

خدايا به نقص ضرورىّ من * به نزديكى تو به دورىّ من

به صبرى كه دردى رساند به دل * به دردى كه ناگفته ماند به دل

به آن غصه‌پرور دل درد زاد * كه خون گشت و رنگى به بيرون نداد

به دستى كه گردد به ساغر دراز * به چشمى كه بر روى ساقيست باز

به قدّى كه مينا برافراشتست * به دستى كه پيمانه برداشتست

به صاف‌اعتقادى موج شراب * كه سجاده افكنده بر روى آب

به پايى كه گِل كرده خاك سبو * به خاكى كه پرورده تخم كدو

به آن باغبانى كه پرورده تاك * به آبى كه از دست او خورده خاك

به مخمور كز باده بويى كشيد * به دوشى كه بار سبويى كشيد

به رندى كه بىباده هوشش برند * به مستى كه در ره به دوشش برند

به خوددارى زاهد دين‌پرست * به لاقيدى رند ساغر بدست

به قيدى كه بىقيديش ننگ نيست * به رندى كه با مستيش جنگ نيست

به هشيارى مىپرستان مست * به افتادگيهاى مستان مست

به خُم شراب و به خشت سرش * به ميخانه و ساكنان درش ( * )

به صاحب‌دلانى كزين حضرتند * همه صاحبند و ولىنعمتند ( * )

به اميد پيران دل كرده سخت * به خواب جوانان بيدار بخت

به قدّى كه از ضعف پيرى دوتاست * به پايى كه محتاج دست عصاست

به عجز جوانان شهوت‌پرست * به صبر حريفان بىپا و دست

به شرمى كه عاشق كند پيش دوست * به ذوقى كه خون درنگنجد به پوست

به تايب كه بر رخ شرابش كشند * به مستور كز رخ نقابش كشند ( * )

به پاى حريصى كه بىحس شود * به دست كريمى كه مفلس شود