ديوان فياض لاهيجى ( فارسى ) — الصفحة ٣٧٢

ترجيع‌بند

چوگان حوادث از پى تست * هان زين ميدان چو گوى برخيز

گل با تو سر وفا ندارد * اى بلبل هرزه‌گوى برخيز

اين باغ برِ وفا ندارد * از روى گلشن چو بوى برخيز

لب‌تشنهء چشمهء سبويم * اى ساقى ماهروى برخيز

در كشتن من سبب بسى هست * اى طفل بهانه جوى برخيز

پروانه ز پا نمىنشيند * اى شعلهء تندخوى برخيز

زان پيش كه گوييم به ناكام * كز سر بنه آرزوى برخيز

بنشينم و ترك كام گيرم * شايد كه به كام دل بميرم

روزى كه كمان كشى ز قُربان « 2 » * بر ما عيدست و عيد قربان

حاجت نبود به باغ رفتن * در آينه سير كن گلستان

تا خاطر ما نمىشود جمع * زلف تو نمىشود پريشان

آنم كه ز كوتهى اقبال * دستم نرسد به هيچ دامان

در ملك رياضتست جايم * اكسير قناعتم به دامان

يك‌روزهء پوست تختهء فقر * هرگز ندهم به تخت ايران

درويشى را نتيجه دارم * از نسبت خاك پاك گيلان

از خاك فرج قمم « 3 » دهد آب * آتش زندم هواى كاشان

چشمم يا رب مباد هرگز * محتاج به سرمهء صفاهان

خون مىكشدم به خاك شيراز * كاصل گهر منست آن كان

در حسرت دوستان تبريز * سرخاب كنم روان ز مژگان

خواهم كه دهد به وجه دلخواه * كام دل من شه خراسان

ور زانكه به دادن چنين كام * در آخرت منست نقصان

بنشينم و ترك كام گيرم * شايد كه به كام دل بميرم

( 2 ) - قربان ، غلاف و جعبهء كمان . ( 3 ) - خاك فرج - ق 25 / 2 .