ديوان فياض لاهيجى ( فارسى ) — الصفحة ٣٥٣

2 در منقبت امير المؤمنين على ( ع )

زادهء افلاك و عناصر نه‌ايم * سبزهء روحيم و روانيم ما

ريختهء مُنخل « 5 » انجم نه‌ايم * بيختهء جوهر جانيم ما

اصل جهانيم و جهان فرع ماست * گرچه جداگانه جهانيم ما

هركه نه آفاقى و نه انفسيست * نيك شناسد ز چه كانيم ما

فرقهء پُردان خودآرا نه‌ايم * طايفهء هيچ ندانيم ما

شيخى ما شوخى در پرده است * پير نماييم و جوانيم ما

نغمهء مطرب نشناسيم چيست * شيفتهء آه و فغانيم ما

لفظ خوش و معنى نازك و شيم * گنج دل و نقد روانيم ما

هرچه سروديم گزافست و لاف * هيچ نه اينيم و نه آنيم ما

نه كه همينيم همين هم نه‌ايم * راست بگوييم همانيم ما

گرچه ضروريم به هر شيخ و شاب * هيچ نيرزيم هواييم و آب

چون نفس از ناله به شور افكنيم * غلغله در نفخهء صور افكنيم

تا به هواى تو توان جان سپرد * زندگى خضر بدور افكنيم

موسى دل را به تمنّا بريم * زلزله در سينهء طور افكنيم

وسعت جاه كى و ملك كيان * در بغل ديدهء مور افكنيم

طنطنه « 6 » افكن چو به حى « 7 » رو نهيم * مردهء حى گوربه‌گور افكنيم

ديدهء نم‌ديده چو برهم زنيم * جلوهء طوفان به تنور افكنيم

وصف جمال تو به رضوان كنيم * غلغله در زمرهء حور افكنيم

از اثر نعرهء مستانه‌اى * ولوله در ملك شعور افكنيم

وز تپش دل به هواى وصال * قصر فلك را به قصور افكنيم

رخنه به بام فلك افتد ز بيم * چون به جهان گرد فتور افكنيم

بىتو ز گل خار درآيد به چشم * چون به چمن نام عبور افكنيم

آتش مهر از دمم افسرده باد * مشعل آه از نفسم مرده باد

يوسفم و چاه من اين جاه من * خانهء گرگست سر راه من

( 5 ) - منخل يا منخل ، غربال . ( 6 ) - طنطنه ، آوازه ، آواز طنبور و نقاره . ( 7 ) - حى ، بطن حى ، قبيلهء مجنون : نسخه : طى .