ديوان فياض لاهيجى ( فارسى ) — الصفحة ٣٤٢
17
17
17
گر دلت به ما باشد ور تو يار ما باشى * هر كجا كه بنشينى در كنار ما باشى
رنگ ناپذيرستى به كه در تماشايت * ما ز خود رويم و تو يادگار ما باشى
خود به خود نپردازى زان به ما نپردازى * گر به فكر خويش افتى بىقرار ما باشى
ما ز خود برون رفتيم تا مگر درون آيى * خود كه‌ايم ما تا تو در ديار ما باشى