ديوان فياض لاهيجى ( فارسى ) — الصفحة ٢٧٨
498
تا از ره اوفتادم خلق از پيم فتادند * توفيق گم شدن كرد بر من سفر مبارك
وقف خرام خسرو بوم و بر شكر شد * بر جلوه‌هاى شيرين كوه و كمر مبارك
بخت هنروران را جز تيرگى شگون نيست * اقبال بخت و طالع بر بىهنر مبارك
آسودگان منزل امن‌وامان نشستند * بر ما كه رهروانيم عيد خطر مبارك
از پاره كردن جيب بىطاقتى خجل شد * اين رخنه‌هاى بيداد هم بر جگر مبارك
تا هستى تو باقيست محرومى از وصالش * در شير غوطه خوردن هم بر شكر مبارك
فياض را چه دانند قدر اين مذاق تلخان * در هند طوطيان را اين نيشكر مبارك
496
496
بتابم روز از بىتابى اشك * نمىخوابم شب از بىخوابى اشك
شب عيد وصالت همچو طفلان * كنم گلگون لباس آبى اشك
بود بر ياد عنّاب لب او * تبسم‌گونهء عنّابى اشك
به بال اضطراب دل زند پر * به مژگان جلوهء سيمابى اشك
چراغ خلوت شبهاى من بس * طلوع چهرهء مهتابى اشك
ز جوى ابر خونِ دل خورد آب * بهار گلشن شادابى اشك
ز گريه در جگر فياض خون نيست * منم لب‌تشنه از سيرابى اشك
497
497
چون كند ميل سوارى در قباى نيم‌رنگ * دشت را گلگون كند از جلوه‌هاى نيم‌رنگ
پرتو آن روى گلگون سبز رنگين مىكند * ماه من هرگه كه مىپوشد قباى نيم‌رنگ
در چمن برقع برافكندى و قدر گل شكست * داشت سير امشب ز بلبل ناله‌هاى نيم‌رنگ
اشك گلگون‌تر شود از نارساييهاى آه * باده رنگين‌تر نمايد در هواى نيم‌رنگ
مضطرب پيچيده از بس ناله‌ها در بيستون * مىرسد در دل هنوز از وى صداى نيم‌رنگ
شعله در شوخى ندارد از شكست رنگ باك * جلوه رنگين مىنمايد در قباى نيم‌رنگ
گر پرد فياض رنگ از روى اشكم دور نيست * خوب مىافتد به پاى او حناى نيم‌رنگ
498
498
اى شده سر تا به پا چو گلبن پرگل * طرهء دستار كرده دستهء كاكل
كار كمر تنگ كرده تاب كمربند * طرف كله بر شكسته طرز تغافل
خنده برانگيخته ز لعل چو غنچه * ژاله برآميخته به چهرهء چون گل
برگ سمن سبز كرده طرف بناگوش * چشمهء خضر آب داده سبزهء سنبل
زلف به ابطال امتناع تناهى * خم بخم اثبات كرده حكم تسلسل