ديوان فياض لاهيجى ( فارسى ) — الصفحة ١٣

[ چشم دارد بر متاع ما سپهر چنبرى ]

اى عزيزان آب عزت نيست جز در چاه دل * يوسفم را كين اخوانست مهر مادرى

تا نگردد كج نگردد كار هيچ انديشه راست * گوى نتوان زد به چوگان تا نباشد چنبرى

در بزرگى گر كسى آسوده باشد پس چراست * هفت اندام فلك را داغهاى اخترى

اى دل از خواب هوس سر برندارى يك نفس * تا ببينى در ره سيلست قصر قيصرى

بر سرير عزّ دولت چون كند كس خواب امن * تخته « 2 » دارد در پى سر تختگاه سرورى

خاك دارد در دهن اين طمطراق خسروى * باد دارد در درون اين بارگاه سنجرى

چون زنان تا كى توان بودن به زير آسمان * بر سر مردان كند تا چند گردون مِعجرى « 3 »

همچو نور ديده از خود گر برون آيى دمى * مىتوانى زين حصار شيشه آسان بگذرى

صورت انديشه نيكو مىتراشى در خيال * اى مسلمان‌زاده آخر تا بكى اين بتگرى

تيره شد از گفتگوى چرخ بزم اهل دل * كو فروغ مطلعى چون آفتاب خاورى

همدمان بازار گرمى دارم از نيك اخترى * عشق دلّالست و از غم هر طرف صد مشترى

شرح حال بىزبانان نيست كار هر زبان * چون قلم نتوان گرفتن اين سخن را سرسرى

از مساماتش ز حسرت خون ترشح مىكند * نامه‌ام را گر چو برگ لاله درهم بفشرى

عاشق پروانه سوزيهاست امشب شمع و من * جانفشانيها زيان دارم ز بىبال و پرى

مختلف طرزم از ان بينى چو اخگر در برم * گه حرير شعله گه پشمينهء خاكسترى

رو نهم بر داغ عشق و دل نهم بر تيغ ناز * قدر زر زرگر شناسد قدر جوهر جوهرى

شد طلاى دست افشار اخگرم در كف ز بس * گشت مستولى به طبع آتش از اشكم ترى

قدر شمشير ستم را خون من داند كه چيست * شعله را نبود ز روغن چرب‌تر كس مشترى

عاشقم عاشق ولى در طبع معشوق از منست * عشوه را جادو فريبى غمزه را غارتگرى

مىتوانم كرد اگر رنگ محبت نشكند * در لباس عشقبازى جلوه‌هاى دلبرى

چون گل رخسار يارم نشكفد در صد بهار * دست قدرت را گلى در گلشن صنعتگرى

گر زند با جلوهء جانانه‌ام لاف خرام * پاى از اندازه بيرون مىنهد كبك درى

در هواى روى او دين سبحه اندازد ز كف * پيش تار موى او زنّار بندد كافرى

گرنه از مژگان او تعليم كاوش داشتى * بر رگ دل خارخار غم نكردى نشترى

سينه‌ام چون غنچه صد چاكست و جيبم پاره نيست * چون كنم ، چون گل ندارم دست پيراهن درى

بىپروبالم كنون كو آنكه مىكردى به ناز * همتم بر پيكر سيمرغ عمرى شهپرى

عمرها در جلوه هم‌پرواز عنقا بوده‌ام * مىرمد مورى ز من اكنون ز ننگ همسرى

چون نباشد تيره‌روز من كه بختم مىكند * بر مزاج شعله فايض صورت خاكسترى

( 2 ) - تخته كنايه از تابوت است . ( 3 ) - معجر ، روسرى ، روىبند زنان .