ديوان فياض لاهيجى ( فارسى ) — الصفحة ٢١١

274

نه به من باز گذارد نه به خود كار مرا * بدرنگم نفرستد بشتابم نبرد

اى فلك صرفه‌اى از من نتوان برد به زور * پنجهء شيب تو بازوى شبابم نبرد

هست اين آن غزل روز نظيرى فياض * كه به صلحش نروم تا به عتابم نبرد

دوران حيله‌باز ز ما روبرو برد * يك نان دهد به ما و هزار آبرو برد

گردون تنگ عيش به يك قرص ساختست * صبح از دهن برآرد و شامش فروبرد

دوشم كه زير بار جهان بود سالها * آن قوّتش نماند كه بار سبو برد

از جويبار جدول زخمم گل بهشت * پيوسته آب در چمن رنگ و بو برد

از خنجر تو يافت لب چاكِ سينه‌ام * فيضى كه زخم بلهوسان از رفو برد

هركس مباد آنكه برد راه جستجو * دزديده ديدن تو كه دل روبرو برد

فياض من نمىروم اما كمند شوق * مىخواهدم كه موىكشان سوى او برد

ذوق ديدارست كامى كز جهان دل مىبرد * زاهد از دنيا نمىدانم چه حاصل مىبرد

دل به دريا داده را ز آسيب طوفان باك نيست * موج آخر كشتى خود را به ساحل مىبرد

ابلهان را درك ذوق عشوهء دنيا كجاست * وه كه اين زن دل ز دست مرد عاقل مىبرد

گرچه بسيارست ره در وادى حيرت ولى * جادهء گمگشتگى راهى به منزل مىبرد

حسن آب و رنگ نبود ، عشق پيچ‌وتاب نيست * از مجرد هم مجرد دان اگر دل مىبرد

دل ز هر شكل و شمايل گيردش فياض‌وار * هركه را دل از كف اين شكل و شمايل مىبرد

امشب كه از نم مژه آبم نمىبرد * در دل خيال كيست كه خوابم نمىبرد

عمريست پاى در گلم از گريه چون كنم * اين سيل تند خانه خرابم نمىبرد

از ضعف نيست قوّتِ از خويش رفتنم * وامانده‌ام چنان كه شرابم نمىبرد

راضى شدم به صلح ولى شهد آشتى * از كام تلخى شكر آبم نمىبرد

از نالهء شبانه جگر سوختم چه سود * كان مست ره به بوى كبابم نمىبرد

لطفم خراب كرد به نوعى كه تا ابد * از جا فريب ناز و عتابم نمىبرد

خضرم كه مىشود كه درين وادى خطر * همراهى درنگ و شتابم نمىبرد

آشفتهء علاقهء دستارم « 1 » آن‌چنان * كز ره فريب طرف نقابم « 2 » نمىبرد

( 1 ) - علاقهء دستار - ق 19 / 11 ( 2 ) - طرف نقاب ، گوشهء نقاب .