ديوان فياض لاهيجى ( فارسى ) — الصفحة ١٢٦

[ اكنون كه تازه گشت دلا عهد خرمى ]

چون به خيال اندرم آيد سبك * سر زده چون معنى نازك اداى

دم‌به‌دم از نازكى جلوه‌اش * مىجهد از خاطر معنىگشاى

برق صفت گاه سبك‌سيريش * گام گشايد چو نظر بر هواى

از پى تاريخ جلوسش چو طبع * كرد سؤال از خرد رهنماى

خنده‌زنان روى به او كرد و گفت * « شاه صفى پادشه و پاك راى » « 4 »

تا كه فلك راست جهان زير دست * تا كه جهان راست خدا كدخداى

باد جهان همچو عنانش به دست * باد فلك همچو ركابش به پاى

تخت روانش فلك نُه طبق * پيك دوانش مه و مهر سماى

اكنون كه تازه گشت دلا عهد خرمى * بر كن سرى ز جيب نه از دانه‌اى كمى

هر غنچه‌اى به ذوق غمى در كشاكشست * بىغم چرايى اى دل بىدرد آدمى

درياى انبساط چنين موج ريز و تو * فيض كشاكشى نبرى طرفه بىغمى

عالم فراخ عيش و تو از غصه تنگدل * چون گل شكفته دهر و تو چون غنچه درهمى

از اهتزاز عيش جهانى به رقص و تو * افسرده چون مجادل از خصم ملزمى

دل موج‌خيز فيض و تو از بىغمى هنوز * چون طفل غنچه تشنه‌لب شير شبنمى

تا موج فتنه سدّ وجود تو نشكند * اى شيشه طينت اين‌همه به هرچه محكمى

عمر تو يك دمست شناساى وقت باش * خضرى شوى به عمر اگر زندهء دمى

در خويش شو فرو چو دم غنچه تا بكى * در غير خود فروشده چون حرف مدغمى « 1 »

بگذر ز خويشتن كه بهشتى شوى بنقد * از اختلاط خويش چرا در جهنمى

آمادهء تراوش بحر اميد باش * اى ماهى تپيده كه بر ساحل يمى

دارى گمان كه درد به درمان نمىرسد * معلوم مىشود كه چه مقدار بىغمى

عالم تمام گرم مه عيد ديدنند * تو غم‌فزا چرا چو هلال محرّمى

ابناى نوع جمله به عيشى معيّنند * در فصل اين‌چنين ز چه چون جنس مبهمى

( 4 ) - به حروف ابجد برابر با سال 1038 قمرى . ( 1 ) - مدغم ، ادغام شده .